Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

kanadın çırpar
cıvıldaşan serçeler
neden susar ki
boynu büküksün gülüm

kır kokusunda

düşür gölgeni
ayaklarını çekip
gölgene sarıl
gözlerinle de döküp

üşür havadar

tepemize biniyor
gökte asılı gece
yıldızlardan iniyor
gökte asılı gece

sesimce yakın bana

bilginin odağından
ilginin budağından
gölgesine konunca
bilgenin adağından

kaçıncı kez bölündü

yüreğinden sızını
dökse derede taşa
yükselttikçe hızını
çökse nerede coşa

koluna dolsa da

gökyüzüne bakmadım
doyuncaya özlerimi
saman yolunda hasır
demir kazığa doğru
sormadım adını

sen
olsan
yanımda
konuşurduk
doyuncaya dek
yağmurda dinmedi

ağaş gölgelik isterse
gölge olabilir misin
yalnız bilgelik gösterse
gölge olabilir misin

nedeni geçer güzelsen

baki olan dosta başlangıcına
gönülden denize dalabilirsen
bulaşırsan hasta kırlangıcına
gönülden benize dolabilirsen

ayrıntılı dünya arar görünce

döner mi esip yıkan
gönülden alaboram
siner mi kesip çıkan
gönülden alaboram

bakışında tül büyü