Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gerçekçi
saydam bir duruşta
yüreğini sunar
bir avuç küle banıp

kaba ıslık

hüzün dolar boşalır
hiç inanamıyorum
üzerine duş alır
hiç inanamıyorum

hüzün döker kucağa

hıçkırığında teni sol yanağına gamze
ayak sesinde kovar kaldırımı izlerden
midesindedir gazlar biberler kırığında
bizlerden usandırdı demir pıtrak acısı

gabardıcın gölgesi kendinden daha koyu

ya başka yerde
ya işinizdeyseniz
neden yükselir
dün geceki ateşi

sigaranızı

tek umarıydı sevi
göğün denizi gibi
omzunla mı mavi
düğün benizi gibi

kokusuna avlusu

sevi dolamış başında
gösterişine düşmeden
ışık yüzünde kaşında
gül yüzüne taşırmadan

sarmaşığa tırmanırken

ışıktan derinliğin
gölgesi serinliğin
gizemin içindeyiz
çekilir çirkinliğin

yakaladığın anda

gün ışığında
enerji kalmamışsa
veriyor acı
soğuk gece sırmadan

umarsızlık ah

aldın aklımı baştan dağa taşa giderim
döner miyim bilemem yol nereye uzanır
arasam da boşuna derin düşlere daldın
kazanır da gelirsem paşa paşa yederim

sonuna dek direndim bırakamayacağım

dudağında demi kaldı
geçip gitti yenibaştan
odağında yemi kaldı
seçip gitti yenibaştan

uzun geceye sarıldı