Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

papatya esrir
sararıp ağarırken
güneş renginde

eşikten uyanığa
ensesinde yanığa

nasır ellerim
yağmur yağmış sokağa
bakışlarını
açıp ta okuyorum

bırakmıyor hiç

esrik koku karanfil
düşedir bağbozumu
efilderken zencefil
istesem der pozumu

dikçe duruşuma kan

eskidi sevdalı söz
dilime neyi andın
damladı sevisi öz
çelime iyi kandın
ne
oldu

hamamı var suyu yok
dibinde de kuyu yok
değişen bir şeyi yok
eski hamam eski tas

tasını duvarda as

sen
ozan
yürekli
geçen gece
esmer düşüne
şiir bulaştırmış

ey
yarim
dedikçe
şımardığın
zamana bakıp
kanayan yaradır

Yaylası gezek olmuş
Evlere bezek olmuş
Eyüp hoca armağan
Bir çuval tezek olmuş
.
Merada ne ararsın

ne biçim kadınsın
ha bu güne
ha yarına kaydırdın
buluşmamızı

sesini duymam

sevinciyim hani canı gönülden
içi görülmeyen dağlar gibiyim
kalasıya destan kırmızı gülden
yeli dürülmeyen bağlar gibiyim

bulunursa sana dünyada eşin