Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yumuşacık söylesem
gönül alıp sözümü
harelere ışısam
yakar alev gözümü

göğün sonsuzluğuna

yürüdü dağa
öfkesine dolunca
nasırlı eli
yüzüne kapanırdı

ceylan gözü

yüreğim dağlıyor
susuzluğun yanı
uykusuzluk
çöl içinde sanki
uçsuz bucaksız

yırtığından sıyrılan
delik cepken de değil
yaslı günde ayrılan
deli çıpkın da değil

dönerken çakır keyif

ışıltı gözde
deniz pırıldaması
uzakta kalan
notasız solgun ezgi
uçup gidende sezgi

yırtık gönül defteri
sararmışta mı solmuş
kuşpalazı difteri
morarmışta mı olmuş

umudun silip süpür

bir
hiçin
koluna
girdiğinde
deli olurum
dediğime bakma

duyduğum öksürüşünü
yıllar geçse unutur muyum
uyuduğum sürüşünü
yıllar geçse kanatır mıyım

dövdükçe nasırlı bağrımı

gül
düşer
etekten
süreminde
dolar gazelin
gazelin içinden

yıldızlarla oynar gök
sersem yeline savrul
dibine dek donar kök
güneşte kalıp kavrul

sustu yürek çağladı