Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ırmağı kuru yatar
nice sevdayı özler
toprağın tozu atar
nice sevdayı gözler

dudağında çatlağı

iğdenin kokusu sesinden çeken
neyine sevdiğim iğdeden sazım
örneğin dokusu pasında döken
neyine sevdiğim iğdeden sazım

bulutlar altından iğdeli daldan

neye dalmadan
uyudum da seç beni
meye saymadan
bir yudumda iç beni

10031010denizli

ne zaman öleceğe
bellime vuracağım
zamanla geleceğe
karşıma duracağım

gözüne deşinceye

gidecek yerin mi var
gecelerden kucaklar
mutluluğunda dolar
nice köşen bucaklar

daha serin yerinden

kapat gözünü
karanlığı görmeden
aydınlık yakın
derinliğe dalmadan

ecel terinde

oda içinde o da
içinde düş yanılsar
havada sesi
yüreği deşilirken

duru yankısı

nisana akarken can
kar çiçeği soldurdu
insanı yakarken an
ayazında doldurdu

cemre toprağındaydı

esince yelinden sarılır gibi
esintisine sin nisan gelince
sesince elinden karılır gibi
esintisin esin nisan gelince

içinde yanarsa ateş gözleri

nice umutlardan kül
dokunduğunu yakan
alnına düşen kakül
okunduğuna bakan

iliklerimden işlek