Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gücün tükenir
karanlığa kalırsın
ilk akşamında
yarenliğe dolarsın

yüreğimdedir

kalkışmada yüreğin
dudağında közünde
yandın kandı ereğin
budağında gözünde

yarını yok sevdadır

ışıkta duyamadın
yıldızları güneşi
kaşıkta koyamadın
tadı yok suyu aşı

bülbülü uçmaz oldu

tuttuğum el
ne denli sıcak
al basıyor erkenden
dudağın değdirdiği an
toprağa giresin gelir

çaylağım toyum daha
üstünde başında ipim kalır
insan bir kerecik olsun alır
mızıkçılık yapacak değilim
yarımağız bırakıp gizinde

karca eridi
suca yürü dallara
çiğdem çiçeğe
dal yaprağa bezensin

cemreyle düştü

ilk cemrede uyandım
göz açıp kapayıncaya
soğudu ısındı ortalık

ikinci cemrede boyandım
kapıya dayanıncaya

çekik gözünde dilber
sardunya güzelidir
ağlar balığa kalbur
bir dünya kozalıdır

esrik bulutlar gibi

çığlıklanınca sesle
dalınca kör kuyuya
kapılanan hevesle
bitmeyecek uykuya

kader böyle biline

sıyrılıyorken
yaşamadan kendimi
nedenin neydi
serdiler halı dimi

ayrılıyorken