Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

her yerde görüyorum
teni söndüremedim
duygumu veriyorum
seni döndüremedim

yüzünü düşünürken

çizgilere hat çekilmiş
otobüsler dolmuşlar
vapurlar deniz otobüsleri
telefon telleri geçer

çizgilerde hat

saklandığın yere itecek misin
canına toprağı bulan ademsin
yasaklandığına mı tütecek isin
yanına yaprağı alan ademsin

bir kaç bileşenle kendine bula

Yapay gülücüklerinde
Yüz senin yüzün değil
Çaylak oyunlarında
Arkadaşınız yorgun

Geceler yorgun

her sevi ağısına
yapışık ikiz gibi
özlemi çağrısına
yapışığın iz gibi

yanar kazanı içi

hak aşkını bulan
hecesine yazmalı
düş şaşkını olan
yazısına bozmalı

savaşında dövüşe

halka umut aşılar
çiler yazar mı yazar
kendi değil şaşılar
biler azar mı azar

gizdir alın yerinden

doğumu ölüme taşıyacağın
hancıya ileni söylemeseydi
sonrasını bile yaşayacağın
hancıya öleni söylemeseydi

girişi çıkışı bellidir dersen

hangi gece bitmedi
senden rahatı bulup
geceden ay gitmedi
ağzında tada dolup

tersine kayar dünkü

hani masalın tadı
yoksa yine mi düştü
yıldızların altından peri kızı
ay inanmıyor ne edeyim
gecenin gözüne kör düğüm
maviliğinde kara derin