Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

korku sultanların harını
ölenin soğuk bedenlerin
**********soğuk teninden
buharında er
buharında yüzer

buzu tutar suyunda
titrerken üşür elin
ay yansıdı koyunda
dalgalanırsa yelin
can içinde
canan sunar aynaların

dağ
karlı
ağladı
efkarınla
beni dağladı
yol yola kapalı

korkusuz muydu
canı cananı bilen
dönüyor muydu
canı cananı silen

sevda yüküydü

yaşamda bazı birlikte
bazı ayrı ayrı geziyoruz
yemeğe baharat döktün
bense acı ve tuz

bir kucak sevgi kovan içi

gizemini çözer bir bakışında
can evine girse görürdün hemi
balık olsa yüzer su akışında
can evine girse görürdün hemi

uzağından gider sende alırdı

elini ayağını kestin
bahçenizde
ayağını sürüyenim yok
hatmice boynu bükük
suyunu gün ışığını
çiçeğine damıttı hep

candın canandı seçer
yoksa da tahtın tacın
yandın yanandı geçer
toksa da karnın acın

deminden demleneni

çamur yağıştır
rengarenk iner gökten
gözlerin mahmur

saçında tarla
yedi göllerden şirin

cana mı kıyar kini
koymadan ötekini
erincinle bölüştün
yolduğu gök ekini

sığındığı yer yıkık