Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

girsem yerden dibine inatçındır üstelik
doyacak kara toprak gelir erkenci gece
görsem birden gibine vereseydi buselik
doyacak kara toprak ihtiyar genci gece

taşta duyar mı sandı örselendiğine yan

bir tutam özlem
yolluyorum şehrimden
sevdiğim için
imbiğinden geçirdiğim
birkaç damla
göz yaşım

düşürdüğüne baktım
bir yanı dağ öte deniz
mor kasımpatı aktım
düş kirpiklerin/deniz

dilinden yokuşadır

bir yanımda sen varsın
bir yanımda hüzün var
gülücükler savarsın
süremi sürem kovar

bir yanımda çıkmıyor

bir yekinmedir soluk
ah karşına durmadan
kar damındaki oluk
kaşına kudurmadan

alem-i kalem olsan

bilmesin kimseciği
karada duruşumu
cücüklensin eciği
arada vuruşumu

sanalda yandığımı

ölesiye sevmedim mi
düş olduğun bilmez misin
görmeyi istemedim mi
tuş olduğun bilmez misin

aradım ulaşamadım

nereden bilsin kotanı karasabanı
kök söktürdüğü günleri yok sayıyor
anası ninesi ağlamamış düş sanır
babasını atasını
bilir miyim bilmem

bilirmiyim sürmeli
derdi nedir sezmezsem
şiir gibi sermeli
peynir ekmek ezmezsem

istediğin anda yat

hoşça bahçadır gönül
kokmasını bilirsen
taşça akçadır yonul
kakmasını bilirsen

geleceğine ışık