Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

hüzün dolar boşalır
hiç inanamıyorum
üzerine duş alır
hiç inanamıyorum

hüzün döker kucağa

hıçkırığında teni sol yanağına gamze
ayak sesinde kovar kaldırımı izlerden
midesindedir gazlar biberler kırığında
bizlerden usandırdı demir pıtrak acısı

gabardıcın gölgesi kendinden daha koyu

hatmi renginde saklı
yaşanan güzelliklere
takılı kalmadan aktı mı gece
irem bahçesinde
salkım saçak söğüt dalı
gözlerinde sevinç

karabuluta
sarsılıncaya dek güz
katran yağmuru
ezinçliydi gökte yüz

açsaydı hüznündeki

ön bekleyişte
olun desen olamam
son ekleyişte

gökyüzündeki
bulutlarına bakıp

dost dostu ağırlar has kabulledir
başının üstünde kele kondurur
uzaktan çağrılar tas makbulledir
tok karnına şerbet hele dondurur

kuru yavan acı soğan da yeter

gelip geçmeden öte
hele durma soluktan
yiyip içmeden köfte
hele sorma oluktan

gözünün suyu aktı

her çırpan yüreğinde
kanatlan gökyüzüne
umut düş gereğinde
bakılmaz mı yüzüne

gülüşlerle umunca

doğru dürüst dolansın
dereden gelir herif
üst tarafta yalansın
nereden gelir herif

arkadaşı dostu yok

herkese yeterdi an
bize mi bulamadı
keseye tüterdi can
taze mi yalamadı

gıdağı tavuğu gurk