Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

parmağında mavisi
bir ikindin sonrası
yağmurlanır kavisi
geçer miydi sanrısı

susturulmuş gölgeli

yol uzun
yaprak sürgününde
düşümde ağladığımda olur
güldüğümde
karanlıkta bulutlar geçer önümden

gecenin geçen anında
göğe doğrultup başını
yıldızlar sanki yanında
dökecek misin taşını

gecenin geçen anında

bir avuç toprak
bereket verirken gör
goncalaşan gül
göğe bakıp gülüşür

yoksul sofrası

geçen güne düşüne
ardı sıra yoklasın
düşünce de peşine
sevgisine çoklasın

kirpiği kaşa yakın

gözlerindedir
dalgırı menevişi
içinde gülen

sözlerindedir
gölgesinde yitiği

geceden aldızı görür
gamı kasaveti bırak
ayın ışığında bürür
gücüne kuvveti ırak

yeri yaş göğüne yağış

süremi yitmiş
gün arasına sığın
bahar sabahı
yeşile dönmüş çevre
tutsak olmadan şehre

gece gözünle baksa
kaçın sarar yüreğim
buğulansan da aksa
açın yorar yüreğim

karanlık kokar içim

gece güne devreder
karanlığından ışır
güneş dibinde iter
kıranlığından aşır

gece hüznün içinde