Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

son durağına akar
o sondur ağına kar
sevgi dolusunadır
son çırağına yakar

tırnak ucuna sitem

sevgi düne özgü değil
daha önceden vardı
yarınlarda da olacak
dönüp dolaşıp sevgiliye
dayanacak ucu

sevip kavramanın tadı yüreğinde
düşlerinde sergilediğin
kokuların acısını
duyarsın sonradan

gelişinde içim ısınmıştı

gül tohumuyla
çoğalabilmeliydi
çeliklemeyle
doğulabilmeliydi

başında toprak

doru küheylan
yele düşmüş kanatları
uçarak gidişi
dalgaları kocaman
kükreyen güç
bir avuç yüreğim

sevdiğinde anlat dinlesin seni
iki sözcüğüne paralaşmadan
dilini de kanat kessin enseni
camın kesiğine sıralaşmadan

zindana dönünce benliği çevrik

bilmesen de olurdu
sevdiğinden diyecek
arar sende bulurdu
sevdiğinden yiyecek

aklınla mı düşürdü

bir
kere
öldürür
sevdiğinde
geri dönüşün
arına bakışın

sevdiğim diyebilsen
fesleğenler sunardım
umudum sayabilsen
ateşlerde sınardım

eğnime hırka giydim

sevdiğim gelini salınır sandım
eksiğin bile yok fazlaca sorma
uzatmaz elini ateşinle yandım
yavaş olmalısın hızlıca yorma

kestane saçların uzayıp gider