Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

anda boşa dem vurup
geleceğe depreşti
zamanı boşa kurup
geleceğe direşti

düşte yokluk sancısı

gelişin gidişinden güzeldi
umutsuz anımda çıkıp geldin
umarım oldun yeter bana

ellerim buz gibiydi
yüreğim ritimsiz

geleydin
uzamayacaktı yalnızlığım
uyanmaktan korkmayacaktım
ayrılık zor olmazdı belki

geleydin

gelgeç aklımda tuttu
saymadığım sayıdan
geç yolumda unuttu
baymadığım ayıdan

istersen yakama kon

gelen bahar gizemi
morun oyalanınca
çalan fırça bize mi
zorun boyalanınca

oynar gülücüğüne

umarsız mı kaldınız
ansızca gelecek mi
elinize mi aldınız
cansızca gelecek mi

burnundan soluyunca

gökyüzüne bakmadım
doyuncaya özlerimi
saman yolunda hasır
demir kazığa doğru
sormadım adını

sen
olsan
yanımda
konuşurduk
doyuncaya dek
yağmurda dinmedi

düşür gölgeni
ayaklarını çekip
gölgene sarıl
gözlerinle de döküp

üşür havadar

kanadın çırpar
cıvıldaşan serçeler
neden susar ki
boynu büküksün gülüm

kır kokusunda