Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

bilgilerden katlanır
kafama koca kazan
çarpıyor gibi bazen
yabancıdan atlanır

güneş dolar avuca

binince ayak taban
sardı yalçın kayalar
kar etmezine kaban
yolda kaldı yayalar

düşünmeye geçince

parlaya çiçek rengi
sağa sola kaydırın
ince daldan ahengi
görmeyeni saydırın

gelincikten alından

koca bir güneş
özgürlüğü coşturan
gözlerde kamaş
ayakları yürüdü

eli kolu var

girsem yerden dibine
doyacak kara toprak
görsem birden gibine
doyacak kara toprak

taşta duyar mı sandı

ordan oraya taşır
kanını emer böcek
dağdan dağını aşır
anına kemer becek

yığınında bir tezek

an arsızlığı eksik
bir şeydi orda kalan
az kayıp biraz yitik
bir şeydi orda kalan

tümcede söylenendir

ekmeği tuza banar ordan oraya taşır
rahat bulur uyurdu kanına emer böcek
salında koca çınar dağdan dağını aşır
rahat olur uyurdu anına kemer becek

geçeni aymasaydı yığınında bir tezek

girsem yerden dibine inatçındır üstelik
doyacak kara toprak gelir erkenci gece
görsem birden gibine vereseydi buselik
doyacak kara toprak ihtiyar genci gece

taşta duyar mı sandı örselendiğine yan

bir tutam özlem
yolluyorum şehrimden
sevdiğim için
imbiğinden geçirdiğim
birkaç damla
göz yaşım