Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gecelere geçmeden
balkona sere serpe
çevirin yönünüzü
dağlardan aşağı
yeşile bürünmüş
bahara durmuş yüzü

dağların başından dumanı sisi
doruğunda kaya kartal gibidir
bulutlar dağlamış yamanı isi
soruğunda aya bir pal gibidir

gölüme gölümsün maviliğinde

dağların yamacında
bir kara çalı mıyım
karanlık alnacında
çalının dalı mıyım

gökyüzü yutamazsam

ölümü bekler
boşuna mıdır dolu
yürür emekler
dolu mudur boşuna

kaç gecedir gör

serçecik yüreğinle ürperdiği zamana
çırpınışlarına dur yukarı yalvarınca
neye neden anlatır çıkarı kulvarınca
korkusunda kaçışı dağılınca amana

şafağın direncine dinmeyesi umuşun

çözülmeyen gizinde anlaşılmaz olmuşum
herkes kendi derdine dinleyenine baktım
çığlığınla hüznüme daldırsan üzülmeyen
yaktım anı sayılır ne varsa yoksa toptan

bakır ikindin sonu mordan çalan bulutlar

sabahında dolacak
yalnızlığa kalınca
yüreğinde solacak
hüzün üne dalınca

dağladığından beri

sabahında dolacak günleri yaşayacak
yalnızlığa kalınca gör nasıldır yaşamak
yüreğinde solacak yarasın kaşıyacak
hüzün üne dalınca gör nasıldır yaşamak

dağladığından beri gözlerimden ağlarım

dağarcığında onca söz
günü görmemişliğinde
var oluşundan beri töz
güne dermemişliğinde

utangaç duygularında

üstte kara dumanı
ağartmalı türkçeyle
şimdi geldi zamanı
dağarcığın türkçeyle

demirdi arıtabildin