Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sormasa neredeyim
saklanışım boşuna
şuradan deredeyim
yasaklanışım buna

uğultusunda hepti

acıdıkça yürek dahası büyür
kanı götürürken bedeni soğur
boşuna ödenen boşluğa bedel
yumar gözlerine vahası uyur

yaradıkça ömür bilenecek zor

bir yanım eksik
bir yanımı arıyor
yardan aşağı
boşuna mı tarıyor

özledim hani

ahım da tutar
vahım da kaçamazsın
namluda kurşun
inanmam saçamazsın

kelebek ömrü

ateşe düşürdüler akrebi
cayırtısına yandı anadolu
boşuna mıdır
ırmakların denize akışı

yollar biter miydi

renk ülkesinde
duymazlar dolaşırken
samıtıklar parmaklarına
burunlarını dolamış

düşüyorsa göz göre göre

kavruldu avuçlarım
çatladı kanıyor bak
kapandı yaralarım
kabuğunda dışa ak

bulaşmasın elleme

hüzünleydi sürem yağmuru düşünce
titredi ıslandı sarardı
kış öncesiydi gazeli karışınca
şiir yazdığı oda karardı
sanal dünyada güzeli yarışınca

parası pulu dursun
düştüğüne yolun bu
yenice yuva kursun
deştiğine dolun bu

tatlı dilinde yılan

seviden umdum
payıma düştü aldım
gözümü yumdum
kalıcı düşe daldım

sevdim sevildim