Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

korkun
dokunmaya değil
dokunduğun anda
okunmaya mı

bir damlada

düşler yıkadım
sokağın başındayım
elimden yandım
merdiven taşındayım

ayaz üşüdüm

kör talihin üstüne
yürüdüm daldırmadım
kimseciğin kastına
yormadım aldırmadım

ne varsa yaşanası

körüklemeyi severim
körükledikçe ateş harlı yanar
günlerde benden farksız
habire körüklüyor özlemim

ırmaklarda yüzmem

çiçek renginde
bembeyaz gül olsa da
bahara dolsa
gül dediğinde yanar
öpücüğünde kanar

kelebekledir
yüreğin gökyüzünde
çiçek toprakta
incecik kan sızıyor
avucunda kanayan

kolay da değil
fahişe melek midir
kaç hayvan emdi

ayısını kim bilir
dayısını da bilir

dilinde zehir fırlatırsın
sözden oklarını yükümüze
renkler solar mı dersin
gülüşünde o yana bakınca

yeminlerin bini bir para

isyanlara çağladı
yağmur yağıp coşunca
oturunca ağladı
el yardıma koşunca

gökte yıldız olsaydı

öykünün içine gir
martıları acıkmış
göktekilerse nedir
denizleri cacıkmış

kanatlılar tasını