Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

uzaklaştığı ana döküklerine yorar
takılan ip ucunla bitiriyorsa birde
günaşırı oluşun ömründe aklaştığı
yerde uslanışını bildiğine sanırdı

ayağını sıkıyor yollarda çekileni

dönen gün olsun
aklı başa gelince
sabahla çıkar
karşı dağın ardından

gideceksen dur

kirlenmişse sayfa
sil baştan
yeni sayfa döşe
olur musun
dört köşe

dolaştığım kıyıda
gün batarken düşledim
martılar çok sayıda
çığlaşmağa başladım

selam saldım yelinle

doludizgin gidişinde
bakışlarında sıcağın
gizeminde ki dişinde
çıkışlarında bucağın

kurumaya başladı yer

uzun gecelerden sesimde gider
dost iline doğru turnalardan uç
yazı gölgelerden resimde yeder
dost iline doğru turnalardan uç

akşama bölünür göllere doğru

Dost diye sarıldığım
İçi boşalmış posta
Yolunda serildiğim
Uğramaz oldu hasta

Pisi pisine harap

dost aradın boşuna
dost ol kendi başına
karşıdakini dost bil
önce kendi aşına

gözüne bakıp dostun

serine gelir
en iyi sözcüğünle
süremler geçer
soğurken güzcüğünle

sevgi dolusu

gidişik tutunca kaşınmaz mısın
deriden dökülür pula dönersin
bitişik yutunca aşınmaz mısın
geriden sökülür kula dönersin

bağrına sakladın aşıklar belir