Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gökte yüzen ak bulut
en sevdiğimdi benim
dağın başında kolut
en sevdiğimdi benim

oynadığım pırlangıç

eli hamurlu ile
eli çamurlu yola
kalemine güle
eli umurla dola

köre düşü alaca

bir at kişnemesinin ucunda an
hırt dedi mi düşer burnundan
acı gölün gereninde acı çığlık
burnundan ağzından yoğunlaşır
soluğun buz olur bıyığında

ne
zaman
ayaktan
kalkılacak
söz yapışırken
sürülmek sıradan

inci güzeli
emekli günlerimin
hüznün gazeli
emekli günlerimin

gidene uğur

kırsaydı sözü belde
elinin terciği dost
fesleğen koku yelde
elinin sarsığı dost

gecesine dem dolu

dünü unutup
günü yaşayabilsem
sorgusuz yutup
bunu taşıyabilsem

ağarsın varsın

ökse kalmış dalında
öksüzlüğün halinde
eli ne derse desin
türkü olur dilinde

halaylarda oynatır

yurduna duyar acı
kemirir iç burgacı
eli ne derse desin
sıkar beli sargacı*

dağ çiçeğinde rengi

eli kınalı kızlar
kızıl kuyunun başındaydı
suyu çekerdi kuyudan dolardı tuluğa
sırtına sarınırdı
güneşe dünden razı
ayazı kışı soğuğu yakardı yüzünü