Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

istediğin can dolsun
severek veririm inan
gül yüzüne kan olsun
everek gererim inan

acıman gereksiz der

dilim lâl
tutuldum
içinden deniz akar
koynuna sokuldum
gece yıldızlarla yıkandım

en güzel düşüm
yıldızlarda güdüşüm
kuş bakışında serilmiş
güzelliğindedir gülüşün

tuz babadan alsam katık

başladı zara kuşum
ne dese hara kuşum
ister sev ister sevme
düşer efkara kuşum

bebek beşiği tahta

hüznün gölgesi
hangi iklimde esrir
adın büyürken
kimlerle silebilir

gidişinde ki

sevmediğimi der canımı serer
istediği zaman çeksin tetiği
işkence çektirir yanımı gerer
istediği zaman döksün etiği

çöl sıcağınasın kumuluna in

buğusu tüter
sabah güneş doğarken
ömrü nakışta

ne oldu böyle sana
bilal kardeşim
başını taşa mı vurdun
taş yarılmış baştan başa

ne oldu sana böyle

elim kalem tutmaz
yazmak yararsız
siz olmasanız
uyumuş olurdum

bana yordunuz

iz düştü yıla
ömür yedikçe yedi
dönüştü çile
ele erince dedi

özlem içinde