Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

bahçede buldu soğan
kimi kuyruksallayan
beklediğim gelmedin
geldi yedin saksağan

bahçede marulu yok

böylesi bahçe düşün
her yanı çiçek açsın
bahçesine ön düşün
kötü günleri kaçsın

çevresinden çitlese

güzünde açamayan
bahar gelince patlar
gözünde kaçamayan
kahır görünce katlar

bakır çalığında gün

baharda ilk günlerim
çöl yakışlı yakmıyor
kokusunda dinlerim
gül kokuşlu kokmuyor

dilim türkü doladı

bıraktığın yurduna
umar olur derdine
bahar dalına gülsün
karlı dağın ardına

bin yılların izidir

boşa geçen ömürle
bağlanın sevgiliye
insanca ve umurla
bağlanın sevgiliye

içten içe yanıp

bağlasan beni
dipsiz kuyu içinde
hüzünle dolup
ırmağa taşıyorum

dağlasan beni

istanbul sımsıcacık
yıl biterken baharcık
bağrında mavilik var
kumru martı sığırcık

vıcır vıcırdın serçem

geliş gidişte sonra
geçtiler üsküdara
bağrında mavilik var
kanatlarında kara

gördüğü dördüncü kuş

ayı çıktığın yerde deli divane gözü
yayı diktiği serde yeli bahane sözü

bilgisine uyurdu dalında mı yuvası
ilgisine duyurdu alında mı havası
arıbeyi buyurdu balında mı kovası