Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

çantam kaldı açılmadık
kara yazgım bırakmadı
orta yerden saçılmadık
kara ezgim bırakmadı

çabaladığım devincim

ne sevebildim
ne tükürebildim içine
yalan dünyanın
delirtiyor bir bakarken
küsüyorsun sonunda

gözlediğine dilensek
dalıp gitmeli uzaklara
bırakma elimi
sözcüklerde uyarayım
dağarcığımdan çıkası

dizlerim tutulmuşça
bir adımcık gitmiyor
sözlerim yutulmuşça
bir tadımcık bitmiyor

uykusuzluk çekiyor

ne sanıyorsun
ne biliyorsun
canını dişine takıp
görebileceğin ne

umut olabilecek

bir akşamın sonu gece karanlığına büründüğü an
gelirsin diye dört gözle bekledim hep seni
gelirsin diye dört duvar arasında bekledim hep
saçlarını savursan cilvelensen nazlansan
yaramazlıklar yapsan kırsan döksen

bıraksanız sağı solu
bedenine dengesine
içinizde dıştan dolu
nedenine yengesine

altını üstüne koyma

sen için yaşandığım
evreni kuşandığım
bir anıma sensizlik
sinirden boşandığım

biriken sözlerinden

denizin kokusunu
çekmeliydim içime
tuzunu burnuma
yalınayak kumsalında
yürümeliydim seherde

bir avuç yıldız
bir hapaz olduğunda
yıldız tozaya
tozları başında sim
dünya güzeli resim