Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

kan çanağı renginde akşama
sana geleceğim an
sessizliğe gömülürüm
sensizliğinde

ağır gelir yükünde

doğaya yönelince
yüzüne gülü açar
doğallığın elince
özüne külü saçar

toprağında karınca

sıyırdığım geçmişi
söylediğim boşuna
kayırdığım içmişi
bir çırpıda koşuna

saçlarında yıkandı

uyanır dediğin an
boyanır uykulara
aldız kalabalıktan
dayanır kuşkulara

benzediğin ötüşte

gamı sökünce
sıcak bir el sarıldı
sarılmalıydı
yeni gün kapısında

damı çökünce

ağısında yaşamın
derince sularında
ırgaladığın gamın
çay karasularında

dilin adın ne midir

özlemi okunur tezenesinden
sazı dinlenirdi gözümle akan
özleri dokunur hazinesinden
nazı inlenirdi sözümle yakan

işin işten geçmiş elle üçünüz

Dost bildikleri dostum
Ortaya serdik postum
Zehredişte ne kustum
Gizlemem mi sizleri

Karşı karşıya gelip

fırtına içinden dalgalanırken
ahım dinmeyesi sızıl geceler
sensizliğe beden algılanırken
ahım inmeyesi kızıl geceler

özlemine derin dinmeyen acı

gidenler gittiği yerde
geri dönecek değiller
göçmen kuşları döndü
suya saldım özlemi
akıp gitti belki
dalgalar getirecek mi