Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

kırılmış gizilinden
sabahı bekle gece
olmasın özelinden
olasın kıskanç ece
bir
hüzün

yaşayamadığım şey içimde dert solmadan
bir kırık pay düşünce yoksulluğun üstüne
kapılardan kovulmuş güvendiğin dostuna
şiveydi bir öyküden biçimde sert olmadan

nice güvercin dağlar gurultudan çoğaldın

hoşça da değilse çekilip gitsen
hüzünle bıkılır sanmasın susta
yer gök bir eğilse ekilip bitsen
yokuşa çıkılır sanmasın susta

ne sözü dinlenir ne de yaptığı

sevseydi köyü
sensizliği sokağı
yapardı bir şey

örnek istersen
ayrılık ölüm anı

fesiydi dedem başın
zarlığına dayanmış
ülkesiydi dam başın
karlığına da yanmış

yörük gelir geçerin

biri başa geçirmiş
biri asmış duvara
yalnızlıktan içermiş
diri basmış davara

meleyen kaçıyormuş

sen
zaman
geçince
yüreğime
dolacak mısın
kalacak mısın hep

bir ona bak bir bana
serserin dayar cana
sarar ayrılık yoldan
bayrağın dalgalana

güne buz doldurdu

sarardı yüreğimden
titrerdim çoğunlukla
gererdim yoğunlukla
yasaldın ereğimden

ezasından severdim

elin oğlu yükünü
yüklemiş giderken
ayışığı gülüşünde
yıldızlar göz kırpar
sana bana yetmez mi