Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

bir dilbere tutulunca delice
uzar gibi yakı gibi ay gibi
gele gide kuşlar konar alıca
tozar gibi çakı gibi yay gibi

söze küser öze taşar nicesi

dudağımda acıklı
bir ezgi yansılanan
deli bozuk cıkcıklı
bir yazgı ensilenen

kıyısından geçerken

geceden dolup
inciden mi damlamış
acıdan solup
sancıdan mı mumlamış

280110-5denizli

yüreğime yeni tınılar gerek
sıkmadan sıkılmadan akıp gidesi
çığlığında doluşsun
üveyikler kırlangıçlar martılar
her biri kendi alanında usta
yarım kalan tümcenin eylemi sözcük

tinine üfler iken
aralanmış kapıdan
karda gölgeler iken
yaralanmış yapıdan

miskinlik kana dolar

avucumun içinden
uçup gide çocukluk
allı dalın ucundan
kestiğin midir okluk
can
suyu

sende başkası yoksa
bir kerecik bilseydin
arkadaş dostu çoksa
bir kerecik bilseydin

bunca çektim çileyi

güzünden kalan hüzün
birkaç damla gözyaşım
sözünden yalan düzün
yağmurdan ıslanmışım

yıldız kayışından tut

aslında dolaşığa
yaramaz gün ışığı
faslında bulaşığa
duramaz ay aşığı

denize doldur

gece sinsice
kör karanlığa siner
geberesice
gerçek yalana iner

emeğe öcü