Ozan Bindebir Şiirleri - Şair Ozan Bindebir

Akıl ermez düzenine, fendine
Nalıncı keseri; yontar kendine…
Uyuz köpek düşmüş suyun bendine;
Değirmen kirlendi, un ziyan oldu.

15.01.2017

Savrulmadan / gizli durur; / tane saman / içindedir,
Kâinatta / her ne varsa, / hepsi zaman / içindedir.

Hava, toprak, / su ve ateş; / dört unsurda / gizli Halik,
Var içinde / var olmuştur, / yok olana / kimdir malik?

Ilgıt ılgıt eriyorum,
Samyelinde kar gibiyim.
Her gün kayıp veriyorum,
Sel önünde yar gibiyim.

Yollarım yokuşa döndü,

Hakikat ilmini bilmek zor olur,
Geleceği gören göz olmayınca…
Gerçek olan Hakkı bulmak zor olur,
Gönülden bağlanmış öz olmayınca…

Bu can emanettir bir gün ödersin,

Bir çıkmaza attın ki; yolum düştü bir yara,
Yara bende kaldı da saramadın nazlı yar.
İstedim ki yaramı yine sevdiğim sara,
Sara hastası oldum, yaramadın nazlı yar.

Yarama basmak için tuza çevirdin baz’ı

Bizim eller boran oldu, kar oldu
Sermayemiz efkâr oldu, zar oldu
Halimizi arz eylemek ar oldu
Neler çektik yoksulluğun elinden…

Kasabaya insen köye çıkılmaz,

İnsanî değerler eridi gitti;
İnsanlığımızdan aşınır olduk.
Karşılıksız iş yok, insanlık bitti;
Her yerde ödünce kaşınır olduk.

Rüzgâra kapılmış körükler gibi,

Bir mektup yazayım desem o yare
Adresi değişmiş; pul nerden bilsin?
Ayrılık derdine kim bulur çare?
Yar gönlümde gizli, kul nerden bilsin?

Derde düşen benim; demek o memnun

Bizler sözde vekil seçtik,
Ne yapsalar uyanmadık.
Alın teri bade içtik,
Ne yapsalar uyanmadık.

Zayıf gitti, iri geldi,

Ben hangi hekime gitsem bilemem
Bu aşk ile bu can ölür Nihal’im.
Benden başkasının olma, dilemem
İste bu can feda olur Nihal’im.

Aklımdaki sensin, fikrimde sensin