Ozan Bindebir Şiirleri - Şair Ozan Bindebir

Yiğitler yetişir aslan yürekli,
Bir uyuz çakala boğduramazsın!
Kâinat kendince döner sürekli,
Güneşi batıdan doğduramazsın!

Namerde fırsattır, merdin darlığı

Dostlar benim ahvalimi soruyor;
Yine bu yıl memleketim gibiyim.
Çabalarım sanki neye yarıyor,
Yine bu yıl memleketim gibiyim.

Yeni evden eski eve göç ettim,

Damaklara bal sürerken, bir elinde bal tası;
Kılıç gibi gizli durur, bir elinde baltası…

23.10.2016

Herkes kolay kolay “Şeyhim” diyemez
Kendine münhasır vadesi varmış.
O ağır cübbeyi herkes giyemez
Çoğunun giymekte didesi varmış.

Madem ki şeyh olmak burada meram;

Dilinse de dilim dilim
Dil’im yine söyler “bilim”.
Bindebir’im tek sevgilim;
Yine bilim yine bilim.

22.08.2016

Yüreğimde türlü türlü derdim var;
Neşter vurup açmayınca bilinmez.
Koca dünya nasıl olur başa dar;
Gök ekini biçmeyince bilinmez.

İnsanlığın gidişatı hoş değil,

Yanlış bir kelime yazsam, peşinen siliyorum,
Birine zarar vermişsem, çok özür diliyorum.
Bana “kör cahil” dersiniz, cahilim biliyorum;
Amma kör cahil değilim, gözüm çıkmışsa bilmem.

Sata sata bitirdiniz, yılan kırkma sırası

Bahar seli gibi kanlı yaş akar;
Gözlerime bir hal oldu bu günler.
Ummadığım yerden çizgiler çıkar;
Yüzlerime bir hal oldu bu günler.

Aşk düştüğü yerde olmazmış gurur,

Boş salona bakıp suçlu arama,
Ben kendimden davacıyım, Hakim Bey.
Sebep benim, türlü türlü yarama…
Ben kendimden davacıyım, Hakim Bey.

Şu dava dilekçem, bak bu da eki

Kim ne derse desin umrumda olmaz
İnsan boğazlatan din benim değil.
Böyle bir inancı havsalam almaz
Sevgiye tarafım, kin benim değil.

Yoksul eti yiyip, içerler kanı