Ozan Bindebir Şiirleri - Şair Ozan Bindebir

Bir ömür sevdiği Elif sanırdı;
Eğer Karac’oğlan görseydi seni.
Kendi öz canından çok kıskanırdı;
Eğer Karac’oğlan görseydi seni.

Seslenirdi “Elif Elif !” diyerek

Yeni mi gördünüz san ki;
Kara lastik ayakkabı.
Kırk sene giydim inan ki;
Kara lastik ayakkabı.

Güneşte petrol kokardı,

Rızasız dost bahçesine girilmez,
Ölülere yalvarsan da dirilmez,
Çakıl taşla yüksek duvar örülmez;
Boşa emek sarf eyleme Bindebir!

Bu sözleri öğüt say bir bakıma…

Hak, adalet, özgürlüğü görmesek de senelerdir;
Zulmün yükü sırtımızda, iktidara her gelenin…
Bunlar ancak olsa olsa kan emici kenelerdir;
Kırım-Kongosu bulaştı; üç-beş tane hergelenin.

15.09.2015

Cennet için Hakka inanıyorsan;
Huri heveslisi, ersin be Hoca!
Yetmiş huri ödül var sanıyorsan;
“Yine aldatıldık” dersin be Hoca!

Hak ile Hak ol ki, açılsın perde

İki cambaz aynı ipte;
Biri düştü, biri kaldı.
Çakal gibi aynı tipte;
Biri deşti, biri daldı.

İkisi de bir zamanlar,

Adın:
“Güzel”
Tadın
Güzel.

Elin,

Âşığım ya çalamadım sazımı
Yâr zülfünden bağlamaya tel gerek.
Mecnun’um ya, Leyla’m bilmez sızımı
Yüreğimi dağlamaya çöl gerek.

Sezemedim şu feleğin fendini,

Deli gönlün düşer bir vefasıza,
Her dakika onu anarsın dostum.
Aklın başta kalmaz, gider hafıza
Daha genç yaşında bunarsın dostum.

Gülü koklamadan dikeni batsa,

Emperyalist düzenini,
Yıkmayınca kurtuluş yok.
Reddeyleyip bütün dini,
Çıkmayınca kurtuluş yok.

Yönü bozuk mihrapları,