(Boko Haram’ın Baga Katliamı İçin)
Duy insanlık duy sesimi!
Tükettiler hevesimi…
Göğe çıktı görmediniz;
Alev yakan nefesimi…
Derdimi bilmeyen çok görür bana,
Her türlü acıyı tattım da geldim.
Gözlerimin seli vardı ummana,
Kanı gözyaşıma kattım da geldim.
Yağmurla ıslandı yavan ekmeğim,
Ne olurdu sanki benim olsaydın,
Sevdim diyemedin yüreklice yâr.
Yalnız benim sevdam ile dolsaydın,
Aşkımız kalsaydı süreklice yâr.
Hatırla sevdiğim, bir mevsim kurak
Hele bakın memleketin haline!
İnsanlığı terk eyledi soysuzlar.
Düşürdüler cümle âlem diline,
Bir cahili erk eyledi soysuzlar.
Yüz verdikçe çok ileri gittiler,
Düşmüş gidiyorlar yobaz peşine,
Ayakları hasret iki keliğe.
Başı kapattırmış zorla eşine,
Düşman olmuş iki güzel beliğe.
Doğruyu söylesen, coşup gidiyor,
Ben seni çok severken, sakın yâd ele bakma
Sevginle dolu gönlüm, aşkınla nâra yakma
Kirpiklerin ok olmuş, yeter sineme çakma
Ben senden vazgeçemem, bunu kafana takma
Sakın derim sakın ha, beni sensiz bırakma!
Kara kaşlar kara bulut halinde,
Sevdalı gözleri derin gölünde,
İşveli sözleri tatlı dilinde;
Kaşı güzel, gözü güzel, dil güzel.
İnci gibi dişler durur çift dizi,
(Selma Ünlü Hocama)
Vuslata ermeyen kalpler, durur durur ah çeker
Sevgi dermek isteyenler, her zaman sevgi eker
Gökyüzü; mavi mürekkep, bulutlar; pamuk şeker
Çocuklara dağıtır, toplasa teker teker.
Bana “cimri” demiş sevdiğim güzel;
Ben ona gönlümü verdim, bedava…
Benim bu tarifem tek ona özel;
Bağında gülleri derdim, bedava…
Canımı yoluna saydım adaktan,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!