Öyle İşte 2 Şiirleri - Şair Öyle İşte 2

Niyetler,gideceğin yolu değiştirmese de varacağın yeri, alacağın sonucu değiştirir...
Bırak insanlar kötü olsunlar... Sen kötülerden olma..
İyi niyetinden dolayı kaybet... Ama iyi niyetini asla kaybetme...
İyilik iyidir azizim..İyilik iyidir .

Farklı evlerde,

Kıymet görmediği yerde durur mu insan...?
Gülüşü zayi olur, gözyaşı ziyan..!

Devasa büyüklükte duyguları, küçük küçük cümlelere sığdırmaya çalışıyoruz..

Olmuyor...

Olur ya bir gün karşılaşırız..
Ne olur başını eğme,bak gözlerime..
Biz sessiz sedasızda anlaşırız..
Susarak bir ağıt yak gözlerime..

Bak ben yine aynı benim,sözümü tuttum..

Allah’ı seviyorum sanırdım! .. Ama anladım ki, esas olan O’nun sevmesi imiş... Allah bir kulu severse, onun kalbini Kendisi ile meşgul edermiş.

Beyazid-i Bestami Hz.

Oruç sadece bir ibadet değildir...Aynı zamanda bir arınmadır...oruç tutarken, aç kalan beden hazım işinden azad eder... ve kendi kendini temizlemeye başlar... vücutta yıl boyunca biriken toksinleri, kalıntıları, gereksiz yere vücudu işgal eden fazlalıkları karaciğer ve bağırsaklardan dışkı ile... böbreklerden idrar ile... kandan ise ter ile dışarı atmaya başlar...Bunun yanı sıra vücut ekstra çalışma işinden kurtulduğu için beyin ve diğer organlar kendisini nadasa çeker... Oruç tutarken ilk hafta yaşadığımız baş ağrıları ve halsizlik halleri vücudumuzda biriken toksinlerin ve kalıntıların hızlıca vücudumuzdan ayrılmasından kaynaklanır... Orucun vücudumuza en büyük getirilerinden biri ise, beden boş olduğu için, vücudun kainattaki faydalı enerjileri hızlıca kendisine çekebilme kabiliyetinin artmasıdır.. Çünkü enerjiler, dolu olan değil.. boş olan alanlara dolar.. vücudumuzdaki dolu alan boşaldığında, vücudumuz ihtiyaç duyduğu dünyevi ve manevi enerjileri kolayca kendisine çekmeye başlar.. Ramazan ayında insanların maneviyata ve kendi iç dünyalarına daha kolay yönelmelerinin arkasında yatan sebepte işte budur....Bu yüzden, oruca açlık olarak değil, ihtiyaçlık olarak bakmamız gerekir...
Son söz;
İçini boşaltki, Doldursun Rab..
Ramazan'ı hepimize şifa eylesin ya Rab...

Osmanlı döneminde bir kadının maddi ve manevi temizliğini betimlemek için;
"Eteğinde namaz kılınacak kadın" tabiri kullanılırmış .. günümüzde bırakın evinde eteğinde namaz kılınacak kadın bulmayı... Elinden su içilecek kadın bulmak bile neredeyse imkansız hale geldi...
Ya besmelesiz tutuyorlar bardağı..Yada gusülsüz çiğniyorlar toprağı..
Öyle işte...

Ortak bir dil lazım dünyaya..
Sadece sevgiyi ve iyiliği anlatan...
İnsana yaradılış gayesini hatırlatan..
Birleştiren, bütünleyen, cana can katan...

Yeni bir bilinç lazım insana...

Ömür,,
İç çekerek sustuğumuz 'Hiç' ler, yaşayamadığımız
'keşke'ler..
Yaşadığımız 'neyse'ler..
İçimizde tuttuğumuz 'ÖYLE İŞTE' leride barındıran nefes sarmalıdır..

Milyonlarca sese söze maruz kalırsın..
ama sen,
Yalnızca birini duyduğunda aptallaşırsın...
Elin ayağın birbirine dolanır..
Çocuklaşırsın..
Ne diyordu şair;

İnsanlar altmış yaşına kadar tüm mesailerini etiket toplamak için harcarlarlar.. Bütün hayatlarını "Elalem ne der" terör örgütü için ziyan ederler..

"güzel, başarılı, bakımlı, entel dantel v.s.." desinler diye kılıktan kılığa girerler... Topladıkları tüm etiketler ise ölümle birlikte yıkanır, paklanır..İnsan Allahın huzuruna pir-u pak gider..Vasıfsız, sıfatsız, ünvansız gider..Yani 360'ı tamamlar, sıfır noktasına geri döner...Musalla taşına yatırıldığında ise doğarken kendisine ebeveynleri tarafından verilen ismi bile kalmaz..."Er kişi niyetine" denir...Ve ebediyete uğurlanır..

özgür insan, kendisini bu kuruntulardan kurtarmış, etiket peşinde koşmayan, kendisinin ve kollektifin iyiliği için yaşayan insandır...Öz-gür insan özü gürleyen insandır..Bilirsiniz, gök gürültüsünün topraktaki tohumları çatlatmak gibi bir görevi vardır...işte özü gürleyen insan böyledir... Onun suskunluğu bile, insanların beden toprağında gömülü olan tohumları çatlatmaya muktedirdir... Bu insan bilir ki;