Öyle İşte 2 Şiirleri - Şair Öyle İşte 2

Ve sönsün ışıkları tüm yıldızların..
Ay kararsın azıcık, leylam uyusun..
Kessin artık sesini cırcır böceği..
Sivri sinek tutsun nefesini, Leylam uyusun..

Belki bende düşerim,bir gün düşüne..

İstanbul emanetullahtır..Allah İstanbul'u sevdiğine değil, hakedene emanet eder..Bırakın zahirden görüneni..Bâtına bakın...İstanbul'un fethinin altında yatan bâtini sebep, hakediştir...Rumlar azgınlıkta, fitnede, adaletsizlikte zirveyi görünce, Allah emanetini onlardan alıp, biz müslümanlara vermiştir..Bizde azgınlıkta, adaletsizlikte,Fitnede, huzursuzlukta, şükürsüzlükte,şeriatsizlikte zirveyi görürsek, bizden alıp,bizden daha fazla hakedene teslim eder..Bu yüzden tüm oyunlar bu coğrafya üzerine oynanıyor...Bu yüzden tüm planlar Türkiye üzerine yapılıyor..
Eğerki evliyalar ve peygamberler şehri İstanbul çiğnenirse, yukarıda saydığımız günahların işlenmesi için, karınca misali çalışan herkes vebal altına girer..Akıllı olun...Kendinize gelin ..Dağılmayın, toplanın..Ayrışmayın birleşin..Kini öfkeyi garezi bir kenara bırakın.. Allah'ın ipine sımsıkı tutunun..
Aksi takdirde hem aklınızı hem topraklarınızı alırlar..Haberiniz olmaz...
Fatih Sultan Mehmet'in İstanbul'a girişini hatırlayın... Sultan Mehmet İstanbul'a girdikten sonra, genel af çıkartmış, tüm tutukluları serbest bırakmıştı... Fakat iki papaz zindandan çıkmak istememişti...
Evet...bu papazlar, eski Bizans İmparatoru'nu, adaletsizlikleri ve halka yapılan zulümler konusunda uyarmış, bu adaletsizlik devam ederse devletin yıkılacağını söyledikleri için hapsedilmişlerdi... Sultan Mehmet'in affından sonra bahsi geçen bu iki papaz,
"Böyle adaletsiz bir dünyada yaşamak yerine, zindanda kalmak daha iyidir" diyerek özgür kalmayı reddetmişti... Durumu öğrenen Fatih, papazları huzuruna çağırarak onlara: "İslam adaletinin tatbik edildiği memleketimizi gezin.. Müslüman halkın ve kadıların davalarını dinleyin... Eğer bizde de aynı adaletsizliği görürseniz gelip bana bildirin ve istediğiniz gibi zindana dönün..." demiş, Osmanlı ülkesini gezen ve adaleti bizzat gözlemleyen papazlar, gördükleri hakkaniyet karşısında durumdan hoşnut olmuş ve zindandan çıkmayı kabul etmişti.. fakat Sultan mehmet'e de;

İstanbul Çift kıblesi olan bir şehirdir...
Yönünüzü Kıbleye döndüğünüzde aynı anda kıblegahınız hem
Mescidi Aksa olur..Hemde kabei muazzama olur...İşte 3 Muazzam şehrin kaderlerini birleştiren en büyük püf nokta budur...
Ayrıca bu üç kadim şehir aynı ley hattı üzerindedir..

Ley hatları dünyayı çepe çevre saran manyetik alan çizgileridir...manyetik alan noktalarını birbirine bağlayan hatlardır...ve tarihteki insanlar sanki sözleşmiş gibi bütün eski kutsal yapıları,mabedleri ,tapınakları hep bu hatlar üzerine inşa etmişlerdir... ley hatları ve mimari birbiri ile uyumlu halde kullanıldığında bir yıldız kapısı oluşturmaktadır... Bu kapı farklı boyutlara geçilmesine izin vermektedir...

İyi olmak kolaydır..Sui Zan-etmezsin..plan yapmazsın..kafanda kurmazsın..
Değiştirmeye çalışmazsın...Herkesi ve herşeyi olduğu gibi kabul edersin...
İncitmezsin acıtmazsın... paylaşırsın..biriktirmezsin..üst üste yığmazsın...
Yargılamazsın..Arkasından konuşmazsın..
Değer verirsin..korursun..kollarsın...
Ama ilahlaştırmazsında..

Kaç okka cennet eder yüreğin...
Kaç kamyon sevabın bedelisin..
Kaç sırat daha geçmem gerek,
Kaç bin ömrün ederisin..

Kaç tane çöl aşmalı,

İnsanın kalbiyle aklı bazen aynı gemiye sığmaz...
Ya denizi dar gelir, ya nefesi..

Kaderi yazan kalemin mürekkebi insanın kendi kalbinden damlar..
Filmin sonunda herkes kendi yaktığı kibritle yanar..

Kainattaki herşey insanoğlu için bir aynadır..İnsanın kendi varlığını anlamlandırabilmesi için, açık bir kitaptır.. kainat kitabındaki herşey insanı insana anlatmak için yaratılmıştır...Kainat kitabını okuyabilen, kendini bilir...kendini bilen Rabbini bilir... Zaten yaradılış gayeside budur..yaradılış gayesine ulaşan insana,insanı kamil denir...İnsanı kamil, tırtılın kelebek olma şerefine ulaşmış halidir..

Olur da kanatlanırsa kalbim,
gökyüzüne yazacağım gülüşlerini...
Sen,
büyük denizlerden görkemli,
el değmemiş çağlayan...
Sen,

Seni sevdikçe çoğalıyorum...
Sığmıyorum yar’yüzüne...
Coğrafyamsın, ülkemsin...
Sen benim doğum lekem,
Kalbimdeki ben’sin..

Kalbin kelamını sahibi bilir,
Göğsünde atınca senin mi sandın..
Acı, aşkın her zaman kerametidir,
Beyazı görünce gelin mi sandın..
Eş dost demeden hiç usanmadan,
Kaleme kağıda ismini andın,