Ne vurulanda gam..
Ne tedavi edende tasa...
Orası er meydanıydı...
Korkmamaktı tek yasa...
Ne acı hissedilmişti..
Ne de akmıştı damardaki kan...
Onları böyle görseydi..
Kıskanırdı metehan...
#15_temmuz cefa değildi bize..
Sanki seyrü sefaydı..
O gün yardıma gelen muhammed mustafaydı..
Kayıt Tarihi : 1.07.2026 00:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!