Öyle İşte 2 Şiirleri - Şair Öyle İşte 2

Kapı gıcırtısından dolayı insan insanı öldürür mü...?
Öldürüyor işte...
Özellikle son yıllarda
İnsanlar çok gereksiz sebeplerden dolayı cinayet işlemeye, cinnet geçirmeye, veya boşanmaya başladılar... Bunun olacağını cinnetlerin cinayetlerin boşanmaların,akıl hastalıklarının artacağını, kavgaların artacağını 7 yıldır yazıyorum çiziyorum...Canlı yayınlarımda söylüyorum ve insanları mümkün olduğunca sadaka vermeye, felak nas Ayetel Kürsi ve diğer korunma dualarını sabah akşam okumaya.. mecbur kalmadıkça ikindiden sonra çok fazla dışarılarda bulunmamaya , negatif yüklü insanlardan uzak durmaya, negatif içerikli haberleri dinlememeye, böylece enerjilerini dengede tutmaya davet ediyorum...

Normal bir dönemden geçmiyoruz..Her yüz yılda bir tekrar eden bir döngüden geçiyoruz..Her yüz yılda bir toplumlarda bozulmalar yaşanır...Bu bozulmalara bağlı olarak gök kapıları açılır... ve tüm şerliler yeryüzüne inip insanlara musallat olurlar..Cin-netler, geçirtirler, Cin-ayetler işletirler... Akıl hastalıklarına sebebiyet verirler..Korumasız insanların düşüncelerine hükmederek Kavga ettirirler, boşanmaları ve ve aile içi şiddeti artırırlar... Tabii ki bunların hepsi Allah'ın izniyle olur...

Kara kıştan sonra elbette yaz var..
Kalpten kalbe varan sessiz niyaz var..
Haberi gitmesin duymasın sakın..
Katlime verdiği, gizli cevaz var...
Yüreğe musallat ince bir sızı..
Gece gündüz düşümde, hep gülen yüzü..

Karga kuşu ne bilsin gülün kıymetini,
Gül bülbülden,bülbül gülden sorulur...
Tok adam ne bilsin balın kıymetini..
Nimet açtan, aç, muhtaçtan sorulur..
Züleyha olmayana sorulmaz yusuf...
Çölde aramayla bulunmaz leyla...

Ve kar yağacak bir gece sabaha karşı...
İçimiz titreyerek uyanacağız..
Martılar saracak bembeyaz arşı..
Hepimiz umuda bulanacağız...

Çocuk çığlıkları saracak tüm sokakları..

Küsler barışır..
ölüler kavuşur..
Olmaz dediklerin olur..
Ölmez dediklerin ölür...
Benim meselem başka mesele...

İnsanın tenini koklarsan sarhoş, Ruhunu koklarsan aşık olursun..
Ten kokusu uçucudur..Nefsle sevgi geçicidir..Ruh kokusudur gönülde bâkî kalan...

Kimbilir...
Belki bir gün kıskandırırız İstanbul’u...
Çay içer, hasret gideririz..

-'Okumuş yazmış insan,
Öğüt vermez' dedi...
-'Ya ne yapar.?' dedim...
-'Kelâma ihtiyaç duymadan İnsanı anlar.!' dedi...

Hiçbir çiçek, ne kadar güzel koktuğunu kanıtlamak için dalından kopmaya çalışmaz...Birilerine Kendinizi göstermek ve kanıtlamak için özünüzden kopmayın...Olduğunuzdan farklı davranmayın... Bırakın var olduğunuz yerde bilsinler değerinizi...

Kimbilir belki peşpeşe yürüdük aynı sokakta, bilmeksizin..
Ayak izime denk düştü kaç kere ayak izin...

Kimbilir,belki saniyeler önce geçtim yanından, bilmeden..
saçlarına değdi sıcak nefesim..

Kimin kim olduğunu... Kimin insanlığının kaç gram geldiğini toprağın altında görecek insan...

Kimi sevdiği mühimdir insanın..Kimi severse o olur, eli ayağı, dili dudağı..Tüm fiziki ve ruhi bedeni...Çünkü kişi sevdiğine benzer..Sevdiğiyle anılır..Ama yalnız gömülür...Bundanmıdır bilmem; ben hep yalnızlığı sevdim..yalnız insanları, terkedilmiş, fırlatılmış, ikinci ele verilmiş eşyaları sevdim..Çirkinleri sevdim mesela..En çok çirkin insanlardan edindim arkadaşlarımı dostlarımı...evde kalmış kızları..Annesizleri babasızları, kimsesizleri sevdim en çok..yoksullukla kıvrandıkları halde, başını dik tutanları, itilip kakılanları, karşılıksız verenleri,beklentisiz alanları, şükran duyma hususunda sınır tanımayanları, Bir yudum kahvenin kırk yıl hatırını güdenleri sevdim...Meclislerde iş bitirecek hatırlı dostu olmayanları, göbek bağı sadece Allah'a bağlı olanları, Kendisi gibi olanları, başkasına benzemeye çalışmayanları da çok sevdim ben... Konuşunca da susunca da kalbe dokunanları, uyarınca incitmeyenleri kırmayanları çok sevdim..Sanki bana benziyor hep bir yanları...Sanki Anadolunun kokusudur üzerlerindeki kokuları...Hani Ara Güler diyor ya; "Hayat dediğin küçük adamların hikayesidir... İngiltere Kraliçesi'nin hayatı bi b.ka yaramaz.” diye...Ha işte öyle bişey... Öyle bişey işte...
Küçük adamlar deyince Anadolu insanı gelir aklıma ..İnsan gibi insan deyince de Anadolunun güneş yanığı tenli, sekiz köşe kasketli amcaları, ergiç görünce yüzü kızaran nineleri..
Türküler gelir..Ezgiler gelir..Ortaya konan çekirdek, bir tastan içilen katık gelir aklıma...Ve atın üzerin binince kükreyen,Allah korkusundan titreyen, eline kalemi alınca da cihanı titreten horosan erleri..