Gözlerin gözlerime değmeye görsün..
Elim ayağıma, yüreğim yüreğine dolanır
Usul usul gönlüme yağan,
Gülümsediğin vakit, eriyip içime karışan,bu sonsuz huzur SEN misin..?
Kendi içinde yaprak dökerken, dışarıya çiçek açmayı da öğreneceksin...
Kalbin ağlarken gülmeyi de...
Burası dünya..
Yaşayacaksın..nefes alacaksın..
Ama öğreneceksin, yaşarken ölmeyi de.
Hiç mi geçmez mevsim sende...
Hep mi baharsın..
Hep mi böyle huzur kokarsın...
Yıllanmaz mı seninde bakışların..
Bu kadar mı yakışır adımın yanına adın..
Kayıt Tarihi : 30.05.2026 00:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!