Şimdi Sen, eski defterlerde kalmış şiirler gibisin...
Ne atılmışsın..
Ne silinmişsin..
Ne de bitmişsin...
Şimdi sen, köhne bir sokaka terkettiğim çocukluğum gibisin..
Senden önce yeterdim kendi kendime,
Senden sonra tükendim
de az oldum...
Çekildim sıkıştım beden bendime..
Bulandım duruldum ve öz oldum...
Sonra sen geldin...
Mevsimlerin dörtten fazla olduğunu öğrendim...
Günleri saymayı öğrendim, ellerini tutmak için...
Şarkılara takılı kalmayı,şiirlerle arkadaş olmayı,yıldızlara merdiven dayamayı öğrendim seninle..
İlk önce seni,
sonra seni,
Şimdi açsam pencereyi beklesem..
Sen gelsen..
Olmaz ya hani..
Geliversen..
Hiçbir şey sormasan..
Hiçbir şey söylemesen...
Hiç olmadık bir anda karşılaşırız belki seninle...
Belki bir şiir'de rastlaşırız..
Ya da bir şair'in dinlemeye korktuğu şarkının sözlerin de..
Kim bilir, belki bir filmin en acıklı sahnesinde dökeriz gözyaşlarımızı..
Seni sevdim..
Seni birdenbire değil..
Usul usul sevdim..
"Uyandım bir sabah" gibi değil.. Öyle değil..
Nasıl yürür özsu dal uçlarına..
Ve gün ışığı sislerden düşsel ovalara...
Seni sevdim..
Seni birdenbire değil..
Usul usul sevdim..
"Uyandım bir sabah" gibi değil.. Öyle değil..
Nasıl yürür özsu dal uçlarına..
Ve gün ışığı sislerden düşsel ovalara...
Bilmezdim ben, seni sevmeden önce,
Sevmenin bu kadar zor olduğunu...
Sensiz ateşlerin bir lahzada buz..
Seninle buzların kor olduğunu...
İnsan aşk uğruna yola düşünce, köprüden geçermiş
o kıldan ince...
Gönül tezgahında şiir dokudum..
İplik iplik nakışında sen varsın..
Aşk yolunun kanunu okudum..
Madde madde yokuşunda sen varsın..
Fikir vadisinden bir ırmak geçer..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!