Aç gözlü dünyayı yese
Doyamazmış, doyamazmış
Kırk eşkıya “Sökül “ dese;
Bir fakiri soyamazmış
Evvahi
Kanıma işlemiş,
Kanıma girmiş hani;
İstanbul kesilmişim a sürmelim!
İstanbul, benim yâni…
Bir gece…
Kemikten etten sıyrıldım;
Şerbetimi içtim işte!
Ayrılamazdım ayrıldım
Öte yana geçtim işte!
Ben dediğim yerde yatar
Nefsin eşiğinde feryad u figan;
El bebek, gül bebek, minicik mihman.
Evin neşesidir ev halkı handan:
“Gülümüz, dalımız; aman da aman! ”
Emrine amade halk-ı aşiyan
Dediği olmazsa inler asuman
Ol emriyle vaki tüm sonuçların
Hem bir cüz’ü, hem şümûlü benim! Ben!
Âlemde işlenen bütün suçların,
Hem faili hem mef’ulü benim! Ben!
Hem Âdem’im, hem ahfadı Âdem’in
Lütfediyor hüsnünü mâh âşığa az az
Cevr ü cefa nazeninin ettiği kış yaz
Şemsi yakan aşk odudur, nûra sebep o
Yoksa olur muydu şu âlemde serefraz?
Bir gün ecelin dârına
Teni koyup uçacağız
Bu yanda yumup gözleri
Öbür yanda açacağız
Ölmeden ölürsek eğer
Ben cihanda esrarengiz bir dağım
Güzelliğe sığınaktır kucağım
Cennetler misali geniş otağım
Mekândan münezzeh bende gizlenir
Muzdarip olunca bir güzel Yer’de
-
Osman Şener
Tüm YorumlarŞiiri sehven iki kere yayınlamışım. Altındaki yorumları buraya alarak birini sildim. Özür dilerim...
...
Leyli Can Şiiri Hakkında;
Âşık Cinasî: Bu ne güzel bir şiirdir, ne güzel bir koşmadır. Şimdi kalkıp mercekle uyak aramanın, biçime dayalı kural aramanın bir anlamı var mı? Şiiri ...