Osman Bulut Şiirleri - Şair Osman Bulut

İkiye yükseldi torun sayısı,
Bu gün biraz daha yaşlandın dede.
Çok sevindi teyzeleri dayısı,
Galiba birazcık dışlandın dede.

Sağlı sollu yiyorken şırıngayı

Yaratıp yaşatan Rabbine şükret
Gördün bak üçüncü torunu dede.
Kıymet bilen için büyük bir devlet
Hazırla kalbinde yerini dede.

“Elif” olsun dendi; dosdoğru, ince

Gençlik yıllarımdı, tattım sevdayı,
Güzel dedim, şirin dedim, hoş dedim.
Takip ettim süregelen modayı
Şu güzelin peşi sıra koş dedim.

Can suyumdu ne azaldı ne bitti

Herkes uçuyor seçimde,
Bir de ben uçayım dedim.
Şöyle böyle bir biçimde,
Koltuğa geçeyim dedim.

Sanmayın beni divane

Küçücüktüm sağ elime bir kalem,
Tutuşturdun tane tane yaz dedin.
O günden bu yana dur durak bilmem,
Galiba iğneyle kuyu kaz dedin.

Sapı ol da bir çekicin, keserin,

Emin ol dağları, taşları delmek,
Seni unutmaktan daha zor değil.
Tatmadım, bilemem nasıldır ölmek
Tek bildiğim aşk öyle bir sır değil.

Mazlum da diyemem sana zalim de,

Hanımına iyi davranmak demek
Karşısında boyun bükmek değildir.
Canımlı, cicimli sözler söylemek
Bir ömür kahrını çekmek değildir.

Geriden gelmeli yolda giderken

Çalmaya başladık savaş tamtamı
Söz-sohbet zamanı değildir bugün.
Kılıç mı istersin yoksa balta mı
Sükûnet zamanı değildir bugün.

Karıştırdık kaptanın kafasını

Emin ol koskoca dağları delmek,
Seni unutmaktan daha zor değil.
Tatmadım, bilemem nasıldır ölmek
Tek bildiğim aşk öyle bir sır değil.

Mazlum da diyemem sana zalim de,

Nedendir bunca hırs, bunca ihtiras;
Hissemiz beş metre bez değil midir?
İstersen doksana, doksan beşe bas,
Varacak en son yaş yüz değil midir?

İbretle gez dünya denen küreyi,