Ömür denilen şey günler yumağı,
Harcanıp bitiyor görmüyor musun.
Ağzı yok zannetme kara toprağı
Herkesi yutuyor görmüyor musun.
İnsan takmış kafayı bir meskene
BARTIN DESTANI
Yıl '91, rüştünü ispat eder,
Ayrılır Zonguldak ilinden Bartın,
O gün bugün kendi yolundan gider
Memnundur müstakil halinden Bartın.
Sallamışsın uçurumdan aşağı,
Tutacak dalım yok elinden başka.
Yerim belli gezme bahçeyi, bağı
Kim düşer ki dağa deli'nden başka.
Sende kuru inat, bende bu ısrar
Her nasılsa işe sevda karıştı,
En çok dilim aşınmaya başladı.
Gönül ona bir küstü, bir barıştı
Halden hale taşınmaya başladı.
Bitecekti bu aşk, en son bitti de
Evlat kuş misali tüner dalına,
Etrafa neşeler saçmaya başlar.
Şu dünyanın değişmez kuralına,
Uyar da yuvadan uçmaya başlar.
Ayağına batmasın diye diken,
Barış, huzur, kardeşlik yalnız son din İslam'da
Diğerleri yarışır; zulümde, katliamda.
Müslüman'ın sayısı iki milyar, tamam da
Karşıda en etkili silahlar da, makam da
Söndürttü Filistin'de on binlerce ocağı,
Yoktur sarmadığı tek köy, tek şehir
Öylesine uzun kolu bayramın.
Anlaşılsın diye İlahi emir
Müşterektir ana dili bayramın.
Bayram dindirmektir yaşlı gözleri,
Bağnazlıktan, bencillikten, kibirden
Gönülleri arıtmalı bayramlar.
Şefkatle uzanan el gibi birden
Gözyaşını kurutmalı bayramlar.
Küsler birbirine açmalı kucak,
Geçti artık, ev ev gezip dolaşmak
Zamane mesajla kutlar bayramı.
Çok kolay her yere, hemen ulaşmak,
Sanalda yaşatır şartlar (!) bayramı.
Bayramdır; sevinci üçe katlayan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!