Yaralı bir kuşun kanadıydı esmer tenin
Narin, dokunulası
Geçmişten cam kırıklarıyla doluydu avuçlarım
O yüzdendi kaçışlarım
Hangi günahıma ortak etseydim
Hangi hatamı yakana iliştirseydim
Sen hayata açınca gözlerini
Ben yaşamayı,
Sen emeklerken, dik yürümeyi
Sen ağladıkça ben güçlenmeyi
Öğrendim.
Yaptığın her şeyin aynada bir yansıması oldu bende
Rüzgara bıraktığın kokun penceremde
Kırık bir düş gibi alsam içeri
Dinermi sana hasretim
Yüzün canlanır ruhumda
Gülüşün, telaşın
Acemi öpüşlerin dudaklarımda
Hüzün çiçeğim,
İçimden bir özlemek gelir seni
Bir özlemden bin şiir dökülür mısralarıma
Unutmak öyle sandığın gibi kolay olmuyor
Güzel hatıralarımızın, mutlu geçen her anımızın
Payıma düşmüş bakiyesi gibisin
Paylaşılamayan şeyler var şu hayatta
Acılar azalmıyor mesela
Ateş yandığı yerde kor
Hüznün ve kederin paylaşıldığı nerede görülmüş
Hangi yalnızlık geçmiş
Hangi gece kısalmış
Zoraki bir kabullenişle savurdu rüzgar beni
yaşarken ömrümü
Ölünce külümü.
Şimdi
İçinde acı ve keder barındıran bilgelik çağımdayım.
Tuttuğum nar olur elimde
Korkunun telaşı çöktü bu aralar
Uğursuz bir karabulut gibi üstüme
Pervasızca bırakıp gidişimden emindim oysa ki
Bıraktığım yerde
Bıraktığım gibi bulacaktım seni
Anladım dönmeyeceksin
Korku imparatorluğuna yenilmeyen duygudur aşk
Engel tanımaz bir direnci var
Gam, keder
hüzünle yazar
Yüzleşmeye inat aynalara adını nefesiyle
Kaybettikçe büyür, yenildikçe korla harlanır yakar karşısına çıkan ne varsa
Issız, terkedilmiş bir şehir gibi yüreğim
Lambalar sönük, binalar yıkık
Sayamadım kaç enkazda kaldığımı
Kaç kez ölüp kaç kez dirildiğimi
Üşüyorum
Korkuyorum seni ardımda bırakıp gitmekten
Zaman değirmen gibi öğütürken hatıraları
İzi silinmiş, senden geriye kalanların
Ben hala kör bir umutla
Kırılgan mektuplar yazıyorum
Taşınmış adreslere …
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!