Biri doyduğunu zannedip
Uykuya daldı
Biri her şeyim var deyip
Gururlandı
Biri bütün kapıları kapadı
Bir ışık aradı
Suskunluğu parçalayınca
Geriye kalanları
Ayrılık anını
Karanlığı yırtınca kaybolanları
Kendinden başka sığınacak liman arayanları
Hatasına kılıf arayanları
Yalnızlığımla sevinir
Yalnızlığımla özlerim seni
Acıyla besleyip yüreğimi
En güzel halinle düşlerim seni
Söylemez şarkılar ismini
Hiçbir şey anlatamaz seni
Bir bahane
Koparıp attı tüm çiçekleri
Çaldı insanlığımızı
Öksüz kaldık bu yüzden
Yersiz yurtsuz
Kovulduk cenetten
Yokluğun
varlığına benzer
Kararsız bir akışkanlık
nötrler bizi...
Birden kelimeler
tutuşur ağzımda
Kır çiçeklerinin neden solduğunu
Akşamları inen dalıp gitmelerin sonunu
Ve yok oluşunu kim bilebilir
Mücadele etmeden insanca
Kim bilebilir
Ak ile karanın kim olduğunu
Çiçekleri solduran
Çöplerimizi dağıtan
Gözlerimize görünen görünmeyen
Ve durmadan bizi rahatsız eden
Yangını körükleyen
Kim?
Aynı hayal gözlerimizde
Ölüme giderken
Esrikliğinde gözlerinin
Aynı hayal
Dağlara ve kentlere son bir kez bakışımız
Yalanmışçasına
Kalp Ayna
Her şey bizi gittikçe yaklaştırıyor gerçeğe
Her şey onu işaret ediyor
Bir delil ki her aleniyet
Bir lütuf ki her inayet
Kızıl saçlı bal gözlü kız
Bana adını söyle
Buralardan gitmeden
Yıldızlara bakalım seninle
Sevdikçe özgürleşsin bedenim
Küllerim savrulsun göklere..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!