Orbay Eken Şiirleri - Şair Orbay Eken

Üretelim dostlar
Üretelim
Kendi şiirimizi yazalım
Kendi fabrikalarımızı kuralım
Kendi yarınlarımızı..
Dünyayı sömürmekte anlaşan

Garip şeyler oluyor dünyada
Kimse kimseyi görmüyor
Kimsenin ayağı yere basmıyor
Kara bir humma dolaşıyor etrafta
Aşkın göğsünde hortluyor zaman zaman
Aşk saçmalıyor..

Karides kabukları arasından bir aralıktı
Bir kapıydı gözlerimiz
Karaya açılan...
Midye kabuklarından tokalar yapmakla
Süngerlerden yastık içi doldurmakla geçerdi günler
Yosun kokulu gecelerimiz

Tanımak yetmez ki sevmek için
Hayal etmekte öyle
Nasıl yakın hissediyorsak kendimizi
Bir yabancıya
Göremeyiz ki
Günlerce,gecelerce,yıllarca

Dalga dalga büyüyen kentler
İşçilerin tok sesleriyle yankılanan meydanlar
Kepenk önünde bekleyen esnaf
Halk olmuş kalabalıklar
Titreyen bir gül gibi zaferin gösterişsiz ellerinde
Bir sabah çıkagelen aydınlık

Başlangıcı yeryüzünün
...katre...
Bir deniz, bir muamma
Hayatın diplerinde bir kaynak
Titrer gönüller bir avuç su arayarak
Fakat kuruyor ümit

Avuçlarımda kan ter sıcaklığın
Dağ başında sıcaklığın
Ölüm bir an karanlığa dalmaksa eğer
Sende yaşıyorum
Sende yaşayacak umutlarım
Açlık yemiş tüm sevdaları

Ağzı iyi laf yapan bin bir surat
Olmuş geçer akçe toplumda
Bana sorsanız böyleleri
Etmez beş kuruş nazarımda

Aşk bir yalanmış içinde boğulduğum
Belki bir kumar bilemiyorum
Kazanmakta kaybetmekte
Bir ihtimal...
Oysa bana göre sevmek:
Sevilmektir...

Beklediğim yerde unuttum
Kendimi
Uzaklara bir bakış bile
Atamadım
Derin uçurumlar
Köhnemiş korkulara