Onur Bilge Şiirleri - Şair Onur Bilge

Bir sevgi kırımı bu, kıyasıya! ..
Özden kopan, söze döndürülüyor.
İçimde yangınlar, çıldırasıya
Kadar alevlenip, söndürülüyor! ..

Herkes cesedini yüklenmiş, gezer
Deli gömleğinde ruh, bunalımda...
Beden, cehennemi uzaktan sezer
Şeytan gülümsüyor, her bir yalımda! ..

İçi kırış kıyamet! .. Mezarlıklar taşmıyor!
Tonlarca kemik ve et... Gafil, hâlâ şaşmıyor.
Oturup, düşünsene, kabirlerde neler var?
Ne yaptın, bunca sene? Son ev, daracık mezar!

Şükür, yüreğimde sevgi teklendi!
Her sokak başına bir iz koymuşsun.
Yıllar yılı bir bu adres beklendi
Yol, özüme çıktı, meğer oymuşsun.

Paralel düşlerin esirleriyiz
Bu aşk, varılmaza götürür bizi.
Sevda sanatının son pirleriyiz
Allah’a bıraktık, O görür, bizi.

Gurbetten gurbete uzansa, teller
Ozan değerini ne bilsin, eller!
Kim bağrına basar, misafir eyler?
Elbette, mekânı olur, oteller.

Ölü yaşamlar vardır, viranelerde
Felç olmuş insanlar, durmuş saatler…
Erimiş perdeler, pencerelerde
Geri tepmiş, dibe vurmuş hayatlar...

Bakışların kalmış, uzak ellerin
Bedeninse çoktan olmuş, ellerin
Yokluğunda kabre dönen ellerin
Toprak fonundayım, ölüyorum, gel!

Sağır bir pazar günü duymamış, feryadımı
Koca bomba bir daha dönmüş, beş nisan için.
Etrafımda kim varsa, 'Onur' bilmiş, adımı
Sürünmeyi öğrendim, ölüm ne, insan için?

Doyuncaya kadar, doyumsuz iştah...
Arkası; pişmanlık ve hazımsızlık…
Bir çözüm bulamaz, gelse feriştah!
Hastalık, şişmanlık ve bakımsızlık…