Onur Bilge Şiirleri - Şair Onur Bilge

Kırıntılar verdim, kuşlarım oldu
Huzurla yürüdüm, yollar arkamda.
Sevgiliyle yazım, kışlarım oldu
Bilekte kelepçe, kollar arkamda.

Kefenim sırtımda, zehir aşımda

Allah aşkı yaza yaza bitmiyor
Gece gündüz bu sarhoşluk yitmiyor
Düşüncem O olmuş, bir an gitmiyor
O yüce Varlık’ta yok olmuşum ben!

Hep sana, hep sana yazıyorum, duy!
Bu gece kanında yine ben varım!
Aşkımı ruhuna kazıyorum, duy!
İçinde, canında yine ben varım!

Kulağına gelen her notadayım

Deli bir çağlayan hayat ters dönmüş
Köpüren sularla güreşmekteler
Kulaçlar çırpınış ümitler sönmüş
Güç belâ kurtulmuş bekleşmekteler

Koca bir ormanın ortasındalar

Aşkın, sızı sızı kalbe perçinli
Hangi kerpetenle sökebilirsin?
Sen benden yoğunsun, bense yeminli…
Karışımız, dibe çökebilirsin.

Baktığımda, ürperten
Sesler geldi derinden
Kaçtım, beni çökerten
Kör eden gözlerinden.

Dünyanın insanı beni yoruyor
Beş ben daha benden hesap soruyor.
Mizan kurulmadan, daha şimdiden…
İyi ki Yaratan beni koruyor!

Aşkın harflerini özelleştirdin
Dünyamı aşkınla güzelleştirdin.
İçimdeki düşler şaşkın ve sarhoş…
Işık ışık, renk renk aşk yerleştirdin.

Hırsız gözlüm, sessiz ağıtlar yaktık
Kupkuru gözlerle çok ağladık, biz!
Yaşamadık; sustuk, sadece baktık
Kendimizi yaktık, can dağladık, biz!

Hayal öldürüldü; yok, cansız yatan
Ne kök, ne dal kaldı, ne de bir yaprak...
O bir sesti, nefes; cana can katan
Hayalleri örten, bir avuç toprak...