Onur Bilge Şiirleri - Şair Onur Bilge

Deli bir çağlayan hayat ters dönmüş
Köpüren sularla güreşmekteler
Kulaçlar çırpınış ümitler sönmüş
Güç belâ kurtulmuş bekleşmekteler

Koca bir ormanın ortasındalar

Hep sana, hep sana yazıyorum, duy!
Bu gece kanında yine ben varım!
Aşkımı ruhuna kazıyorum, duy!
İçinde, canında yine ben varım!

Kulağına gelen her notadayım

Kırıntılar verdim, kuşlarım oldu
Huzurla yürüdüm, yollar arkamda.
Sevgiliyle yazım, kışlarım oldu
Bilekte kelepçe, kollar arkamda.

Kefenim sırtımda, zehir aşımda

Allah aşkı yaza yaza bitmiyor
Gece gündüz bu sarhoşluk yitmiyor
Düşüncem O olmuş, bir an gitmiyor
O yüce Varlık’ta yok olmuşum ben!

Gurbetten gurbete uzansa, teller
Ozan değerini ne bilsin, eller!
Kim bağrına basar, misafir eyler?
Elbette, mekânı olur, oteller.

Ölü yaşamlar vardır, viranelerde
Felç olmuş insanlar, durmuş saatler…
Erimiş perdeler, pencerelerde
Geri tepmiş, dibe vurmuş hayatlar...

Bakışların kalmış, uzak ellerin
Bedeninse çoktan olmuş, ellerin
Yokluğunda kabre dönen ellerin
Toprak fonundayım, ölüyorum, gel!

Sağır bir pazar günü duymamış, feryadımı
Koca bomba bir daha dönmüş, beş nisan için.
Etrafımda kim varsa, 'Onur' bilmiş, adımı
Sürünmeyi öğrendim, ölüm ne, insan için?

Doyuncaya kadar, doyumsuz iştah...
Arkası; pişmanlık ve hazımsızlık…
Bir çözüm bulamaz, gelse feriştah!
Hastalık, şişmanlık ve bakımsızlık…

Belki bir gün benden bıkabilirsin
Üzersin, canımı sıkabilirsin.
Müebbede mahkûm, esirsin bende
Bu yürekten nasıl çıkabilirsin! ?