Onur Bilge Şiirleri - Şair Onur Bilge

Ne zaman bir şiir yazmaya kalksam
Demlenmiş aşkının kokusu gelir.
Kısık yüreğime, kızmaya kalksam
Taşan duyguların okusu gelir.

Beraber kalamaz; buğday, samanla
Toprak erir, taş aşınır, zamanla.
Mermer yenik düşer, su damlasına
Bu can, nasıl harap oldu, sen anla!

Paketli bir kadın geçti, önümden
Tahta bir kutuda, yalnız ve sessiz…
Çıldırtan bir nefes aldım ölümden
Ölü, kefen, tabut, yeşil nefessiz…

Onur BİLGE

Yalnızlık, ilk zamanlarda huzur verse de, uzadıkça tahammülü zorlayan, acilen esarete dönüştürülmesi dilenen can sıkıcı bir özgürlüktür.

Akşamüstü karşılaşıp gözden kaybettim seni. Araya başkaları ve hayatları girdi, yağmur yaş girdi. Şu anda da bir savaş başladı, içimde. Bu zamana kadar hiç yaşamadığım biçimde! Yalnızlığımı, özgürlük olarak düşünmeye çalışırken ve her zamanki gibi cam kenarından sabaha kadar uzatmak, termostaki çayımla tadını çıkarmak niyetindeyken, bir yanımın bomboş olduğunu şiddetle hissediyor, yalnızlığıma tahammül edemiyorum!

'Türk damak zevki' derler...
Garibanlar ne yerler?

Elimi uzattım, elimde kaldın
İler tutar yerin kalmamış, senin!
Hile, yalan, dolan; nasıl alçaldın
Dürüstlük, kapını çalmamış senin!

Kim?
Kim vurdu?
Kim vurdu, ya?
Kim vurduya gitti! ..

Cenin de örtülüdür
Cenaze de...
Ya arasındaki?

Unutursun demek kolay değil mi
Nasıl unutulur o kor bakışlar
Her anı bambaşka olay değil mi
Nasıl kurutulur kanlı akışlar

Yaz aşkı değildir unutulacak

Biter mi sevgiye susuzluğumuz
Sevgiler damlarken, avuçlarından?
Seninle yaşanır, mutluluğumuz
Beraat edersin, tüm suçlarından.