Onur Bilge Şiirleri - Şair Onur Bilge

Gölgemle danstayım, haydi sen de gel
Yerleri gökleri biz çınlatalım!
Evrene yetecek ışık sende, gel
Zifir geceleri aydınlatalım!

Dünyaya gelmişim, fark ettiğimde
İş işten geçmişti, kime ne denir?
Bir gün mezarlığa park ettiğimde
İş işten geçecek, kime ne denir?

Duygu zindanından, firari şiir
Prangayı kırıp, ansızın gelir.
Çılgınca haykırır, aşkı anlatır
Ya umursanmaz, ya ölümsüzleşir.

Gülümseyerek ölmek değil
Marifet
Gülümseyerek dirilebilmek.

Sevapta mutluluk, günahta ‘Ah! ..’ var
Haram, pişmanlıkla neticelenir.
Kıyamet gününde, derin ‘Eyvah! ..’ var
Hardal tanesine dek incelenir.

'Irmak kenarına çeşme yapılmaz.'
Rabbinin aşkıdır, çağlar; sende iç!
O yüce sevdadan, kula sapılmaz!
Sağlam yürek ister, var mı sen de iç?

Renkler paletlerde esir, çaresiz…
İnsanoğlu yalnız, garip, kimsesiz…
Hepimiz, bir yerde tutukluyuz, biz.
Onur öldü, sen nerdesin, sevdiğim! ?

Hâlâ bir damar var, içimde atar
Bitmeyen feryatla “Sen! ..” diye diye! ..
Sevda, bakış bakış gözüme batar
Neden ayrıldık biz can, niye, niye?

Sevginin aklı var mı; sağlıklı sevgi nedir?
Hangi aşk gizlemiyor deliliği, içinde?
Sevginin uç noktası, çıldırtan bir zirvedir
Akıl gittiği zaman gelir, aşk biçiminde!

Tebessümle ölmek değil, marifet...
Ölünce, yaşamı bana tarif et!
Ölü gibi yere serilebilmek
Ve gülümseyerek dirilebilmek...