Onur Bilge Şiirleri - Şair Onur Bilge

Düş, ünce suç! ..
Düşünce suç! ..
Ya vurulup, düşünce?

Aşkım, bir sağanak yağmurca iner
Taş mısın, üstünden süzülür, gider?
Toprağım, pınarla bana geri ver
Zemzem Kuyusu’nun verdiği gibi...

Tutam tutam duygu sardım
Şiir yazdım, kâğıtlara
Yüreğimle yakıp yakıp
Gönderdin, ciğerlerine!

Seni yazdım, sana vardım

Geceler mengene, içimi sıkar
Hasret yankılanır, küsüşlerimde.
Ne kadar bağırsam, sessizlik çıkar
Sağanak gözyaşı, gülüşlerimde…

Ben uyurum, özlem her an uyanık

Ölüm sarı yansır hastanın yüzüne
Sonbahar yaprağının yeşiline
Pişerken yiyeceklere
Yanarken kâğıda değer sarı davet
Kızarmadan önce meyveye

Sevgi paylaşmaktır bir bardak suyu
En güzel yerinde bölmek uykuyu
Bakmak telefona gülümseyerek
Hissedebilmektir aynı duyguyu

Telepatik güçlü bir bağ kurmaktır

Topla bakışlarımı canım
Sakla belleğinde
Çıkar ruhu cendereden
Dinmemecesine akarken
Yönlendir gözyaşlarımı çölüne
Bitir kuraklığı

Ben sevmeyi bildim sevgi borcum yok
Aşk mahkemesinde davam kalmadı
Sıktım yüreğimi damla suçum yok
Sevdadır fışkıran yer gök almadı

Demirleşmiş kalbim balyozum olmuş

Onur BİLGE

İnsanın görünen bedeninin tedavisi, çoğu zaman mümkündür. İnsan vücudu, parçalardan oluşur. Bir parçanın hastalığının veya yokluğunun, hayati önem taşımıyorsa, bütününe pek etkisi olmaz. Organ nakledilebilir, çift olan uzvun biriyle yetinilebilir, eksiklik protezle giderilebilir.

Ruh, tek parçadır. İlaçla, ameliyatla, protezle tedavi edilemez, diğeriyle yedeklenemez, başkasından nakli mümkün değildir. Ruh hastalandığında, tedavisi zor, delilik derecesinde hastalanırsa, imkânsızdır. Ruh hastalıklarının ana kaynağı, olaylardır. Kişiyi en çok etkileyen, sevgisiz kaldığını hissettiren olaylardır. Bunların ilkinde veya birikiminde ruh hastalanır.

Yelkovan, akrebin umurunda değil!
Karşılık verir mi hiç ercesine?
Diğerinde ise ısrarlı meyil...
Kendini altmışa biçercesine!

Nasıl da çırpınır, kavuşmak için!