Onur Bilge Şiirleri - Şair Onur Bilge

İnsan ne sanıyor bilmem kendini
Pis bir sudan gelmiş inkârda dini
Gömmeseler kokar pis cesedini
Bilmem hiç utanır arlanır mı ki

Kâfiri şımartan cüz’i irade

Onu arıyorum semalarımda
Kısıtlı akılla kavranır mı ki
Ona dönüyorum dualarımda
Daha başka bir yar aranır mı ki

Atomun içine ordu dolduran

I

Bir hengâme yol boyu
Yapraklar kıpır kıpır
Kuşlar cıvıl cıvıldır
Rüzgâr hafif veya şiddetli

Her gün adım adım gidiş Allah’a
Sen daha imana gelmez misin ki
Ateş içindesin daralmış saha
Günahı tövbeyle silmez misin ki

Luna park mı dünya hep gülmektesin

Yerde kibir ile gezmektesiniz
Acep Azrail’i yener misiniz
İmanda inkârda gezmektesiniz
Yanar sönersiniz fener misiniz

İbret ile bakın düşünün derin

Mona Lisa gibi gülümsüyor aşk
Sağında tebessüm solunda keder
İki duyguyu da özümsüyor aşk
Ağında tebessüm yolunda keder
Önce mutlu eder sonra da heder

Hızla k/açmış sevgi
Bizden sevgi/sizlikten
Öldük sevgisizlikten

BEN UYANDIM BİR AŞK DEMEKTİ BU DÜNYADA

(Rondo)

”Ben uyandım bir aşk demekti bu dünyada
-Sesin, bir gülü bırakmak gibi birşeydi.

KALAKALDIM

"Zamansız ayrılıklarda kaldım ben.
Duvardaki yapraksız takvimlerde,
Akrebe düşman yelkovanlarda asılı..."

BİR KAYIĞA BİNERLER GECELERİ

”Tadını, yağmura duygulanmanın
Paylaşır kuşlarla biri gizlice
Gülmesini tutamamış bir sincap
Sallanır utanç bahçesinde..."