Onur Bilge Şiirleri - Şair Onur Bilge

Kalbimi dağlıyorken karasevda sam yeli
Umudu buyduruyor hazin yıldız ayazı
Ruhumu okşuyorken aşkın efsunlu eli
Gözlerimde buz tutmuş lodosların beyazı
Serapa mahrumiyet bu ne aykırı yazı

Onur BİLGE

Bir yağmur sonrası açan pırıl pırıl bir Antalya güneşi altında, uçlarından ışıltılı elmas taneleri gibi damlacıklar sarkan turunç yapraklarını seyrederek dalgın dalgın yürürken aniden kavşağa girmiş olduğumu fark ettim! Bir anda vızır vızır geçmekte olan arabaların arasında kalıverdim! Ne ileri, ne geri... “Sevdalı, önüne baksana! ” dedim, kendi kendime... Bazen ben durdum, arabalar yol aldı bazen onlar durdu ben geçtim. Süratle yaşanan bir ölüm kalım savaşıydı! Karşıya nasıl geçtim, bilemiyorum! .. Mutlaka Allah yardım etti!

Dazıra dazır yaşanan dünya hayatı, tüm mücadelesi, hengâmesi, akşam vakti sıkışıklığı ve kargaşasıyla tıpkı büyük bir şehrin trafik akışı… Zaman zaman menenj… Dünya da işlek ve oldukça tehlikeli bir kavşak… Girmişiz bir kere... Cennet de var içinde, cehennem de... Pul gibi yapışmak da var yere! Eninde sonunda olan o zaten. Gömülme de pul gibi yapışmadır, ananın sinesine. İade edilen mektuplar gibi geri döndürülmek… Bumerang gibi dönüp gelmek, yola çıkılan yere…

Onur BİLGE
Farkında olmadan uzun bir yolculuğa çıkmışım. Ne kadar inkâr edersem edeyim, gerçeği değiştiremem. Kendimden kendime gitmek için çıktığım yol nasıl olduysa oldu, ona sapıverdi.

Bir ışık yandı.

Vakitlerden en güzel vakitti, zamanlardan harika bir zaman! Yılların yıllardır bekleneni, mevsimlerin en güzeli, ayların en can alıcısı, haftaların en parlağı, günlerin en ışıltılısı, saatlerin aşkı vurduğu, dakikaların tükendiği, saniyelerde geri sayımın başladığı ve nihayetinde O/Nur/lu yüzde sabitlenip kaldığı…

Onur BİLGE

Uykumun tavana çıktığı, sabaha kadar bir türlü göz kırptırtmadığı, sarı ışıklı sokak lambasıyla aydınlanan perdenin ardında, o alacakaranlıkta yatağımda sırtüstü uzanmış, gözlerimi tavana dikmiş vaziyette tahtaları ya da uyuma gayreti içinde gözlerimi yumarak hayalime çağırdığım sürüdeki bembeyaz koyunları birer birer çitten atlatarak saydığımı, sayma sayıları sonsuza uzandığı halde bir türlü sızıp kalamadığımı söyleyecek değilim, bu tamamen yalan olur hem de kuyruklu yalan… Tam teheccüd vakti uyandırıldığım halde dörderden on iki rekât namaz kılacağım yerde gecenin en kıymetli saatlerini dünyevi işlerle zayi ettiğimi zaten gayet iyi biliyorsunuz. Işıktı, âşıktı derken, yazarken çizerken nasıl sabah olduğunu bilemedim!

Mel’un, zerre kadar taviz vermiyor, işini asla aksatmıyor! Bu yönden bakılırsa cenneti benim gibi gafillerden çok hak ediyor. Görevini tıkır tıkır yapıyor, bin bir bahane üretmesine de gerek kalmıyor.

Onur BİLGE

Virane’ye henüz gelmiştim ki heyecanla beni bekliyormuş gibi daha görür görmez, hoş geldin dmeden, hal hatır sormadan, hatta daha ben: “Merhaba! ..” demeden Orçun:

“Semiray! Bir şiir var salondaki masanın üstünde. İktisat kitabının arasında… Al, oku onu! Bak bakalım, nasıl olmuş? ” dedi. Aslında ben yanlarına gidecektim. Doğru yukarıya çıktım. Biraz sonra da aşağıdan tekrar seslendi: “Buldun mu? ” Mutfak penceresinden cevap verdim:

Hızla k/açmış sevgi
Bizden sevgi/sizlikten
Öldük sevgisizlikten

Yolmakla tükenmez arsız mı arsız
Ayrık bir duygu bu ruhu bürüyen
Dolam dolam yangın dumansız narsız
Kordan alev alev kana yürüyen
Nabız nabız bütün teni bürüyen

BEN UYANDIM BİR AŞK DEMEKTİ BU DÜNYADA

(Rondo)

”Ben uyandım bir aşk demekti bu dünyada
-Sesin, bir gülü bırakmak gibi birşeydi.

KALAKALDIM

"Zamansız ayrılıklarda kaldım ben.
Duvardaki yapraksız takvimlerde,
Akrebe düşman yelkovanlarda asılı..."

BİR KAYIĞA BİNERLER GECELERİ

”Tadını, yağmura duygulanmanın
Paylaşır kuşlarla biri gizlice
Gülmesini tutamamış bir sincap
Sallanır utanç bahçesinde..."