Onur Bilge Şiirleri - Şair Onur Bilge

1

Yalnızlık, Sensizliktir; bilmemek, densizliktir!
Yücelik, ben’sizliktir; Var olan Sen’sin, Rabb’im!

Ölüm; vaktin doluşu, saatlerin duruşu

Aşkı bebe etsem sarsam sırtıma
Şamil’in oğlunu sardığı gibi
Delsem bulutları binsem atıma
Füzenin zamanı yardığı gibi

Ulaşsam yanına vursam hasreti

Sarılmak sanatın öpmek âdetin
Ağdığın yer çürür yakar kaçarsın
Reva mı yılışık samimiyetin
Mavi mor kırmızı çiçek açarsın

Aşkın öldürücü tutkunsa bela

Sen benimle konuşmazsın
Haklısın
Kolay mı bir efsaneden çıkmak
Gerçek olmak kolay mı
Konuşmanın yasaklandığı yerde
Tüm anlatım gözlerde

Soy çıkar karanlığı karanlıklardan
Geceyi geceden arala
Kamaşıp kapanınca hayranlıktan
Gözlerimi kirpiklerinle arala
Dünyamı bakışlarınla karala
Ben ona değil sana âşığım

Kuyruğunu kovalayan kedi gibi
Dönüyorsun usanmadan, deli gibi!
Ömür kısa, vakit bahar yeli gibi
Geçiverir; artık uyan, bu gafletten!

Sence, aramızda bir karaçalı…
Bence, hiçbir şey yok, aklı karalı.
İnsan, değerini kendi belirler
Kendin kesiyorsun, bindiğin dalı.

Takvimlerden eller aldı yılları
Yad ellere yâri eller götürdü
Son rüzgârla çıplak kaldı dalları
Gazel olan ömrü yeller götürdü

Terk edilen koca çınar üzüldü

Her ölene ağlayacağına
Kırk gün, kırk gün
Kırk günlük ömrüne ağla
Kırk yılda bir gün!

Nasibinse, nasılsa seni bulacak
Nasip değil ise o, elin olacak.
Boşuna bir maddenin peşinden koşma!
Allah’ın elindedir olmuş olacak.