Onur Bilge Şiirleri - Şair Onur Bilge

Onlar Yaratan’ın suskun kulları
Burada sabrederler orda şikâyet
Zalimin gaddarın nardır yolları
Hayvan gibi türap değil nihayet

Hardal tanesince günahla sevap

Göz, bakmayı bilmezse, iki çıra budağı!
Ya sıcacık bakarsa, erir gider buz dağı.
Hele bir, tatlı tatlı söylüyorsa dudağı...
İnsanı insan eden dili, duygularıdır.

İmkânsızdı, zordu, kolay demedim
Gönüllere bir söz dinletemedim.
Yürekte bir sızı, yara derinde…
Kader akışını önleyemedim.

Başlayan bitiyor, doğan ölüyor
Her şeyin sonu var, kalıcı değil...
Melekler, insana bakıp, gülüyor
Onlar, hülyalara dalıcı değil...

Kaybedilen zamanlar süratle çoğalıyor
Dünya, hep aynı hızla, aynı yere varıyor.
Ömürden kim ne anlar! Yılları çağ alıyor
Milyarlarca yıldızla canı yere karıyor.

Kaybedilen zamanlar süratle çoğalıyor
Dünya, hep aynı hızla, aynı yere varıyor.
Ömürden kim ne anlar! Yılları çağ alıyor
Milyarlarca yıldızla canı yere karıyor.

Ölüm; yeşil bulut, sarsa da beni
Yorgun sevdam inadına ayakta!
Toprak, ipek ipek sarsa da teni
Ruhum, kanat kanat sende uçmada!

Bana bir zarar gelse, keyfolursun ya
Düşmanım mısın, dost mu, anlayamadım!
Gelir gelmez kaybolur, defolursun ya
Ruh mu önemli, post mu, anlayamadım!

Güzellik yılların ardına düşmüş
Gençlik kırışmaya devam ediyor.
Elinden düşmeyen aynaya küsmüş
Demek, ikisi de kısacık düşmüş!

Kronik bu sevda, geçiremedim!
Yürek dar, o büyük, geçiremedim.
İstediği gibi oynar benimle
Kadere sözümü geçiremedim!