Onur Bilge Şiirleri - Şair Onur Bilge

Bir yıldız yağmuru göz kamaştıran
Bakış dayanılmaz gözler uçurum
Aşkındır onları romanlaştıran
Birkaç saniyede neler okurum

Kirpikler inerken ışığım söner

Ellerimle ördüğüm bu ağa düştüm
Kurtulmak istedikçe, battım, gömüldüm!
İlmek boynumda idi, koparamadım
Mutluluğa bir çıkış, yol bulamadım!

Ateşlere vursan, hiç duman vermez
Kendisi de yemez, ele de vermez.
Cimrilik; bir belâ, ateşten gömlek...
Yaşamak pahalı; bedava, ölmek.

İlk günde nasılsa öyledir insan
Var mı onu başka huya sokacak?
Nefs-i emmarede böyledir insan
Balsa koyulacak, yağsa kokacak.

Dakikalar, yılanlar örneği çoğalıyor
Boşa geçen zamanlar boynuma dolanıyor.
Dünya, hep aynı hızla, aynı yere varıyor
Onur, ukbadan değil, dünyadan pay alıyor.

Hayat, boşa koşma, yakalanmam ben
Gündüzlü geceli olsan, ne çare!
Beklentiler yaktı, daha yanmam ben
Aşkımın eceli olsan, ne çare!

Enflasyon için baş başa vermişler
Fakat kafalar boş, boşa vermişler.

Sanki iki değil, birmişiz gibi
Sevgiyi, doğmadan bilmişiz gibi…
Siyamlı ikizler gibiymişiz de
Koparmışlar, kabre girmişiz gibi...

Bir kalbe kaç sevgi sığdırmışsın, sen?
Mutluluk arayıp, çıldırmışsın, sen.
Vefayı ortadan kaldırmışsın, sen
Beraber gidecek bir yol mu kaldı?

Eşsiz renklerden bir tutam ışık olur
Kristal küreciklerden geçip, düşer
İçine gözlerinin ve âşık olur
Mücevherler; ışınlar, taşlara küser.