Onur Bilge Şiirleri - Şair Onur Bilge

Seni paylaşamam, başkası ile
Buna dayanamam ben, bile bile!
O halde orda kal, bir de içimde...
Bende yaşa, benim ol, bir biçimde!

Her şeyi anlatıyor, sessiz, masum bakışın
Bitmedi, yıllar yılı yüreğimi yakışın!
Sildikçe renkleniyor, gönlümdeki nakışın
Gözlerinden ruhuma çağlayanca akışın...

Kirpikte tâviz yok, gözler gizlenmiş
Gönül sarmaş dolaş, hisler gizlenmiş.
Sabra ve isyana gidip gelmeler...
Ne olursa olsun, sesler gizlenmiş.

Ne şiirler yazıldı senin için, bir bilsen!
Kaç gece sabahlandı, içimi bilebilsen!
Yüreğimi kavuran hasreti silebilsen!
Şiir şiir seslensem, sesimi duyabilsen!

Sen varsın ya, yüreğimde darlık yok
Sen varsın, bildiğim başka varlık yok.
Doksan dokuz yok, haykırır ismini
Sen varsın, aşkın var, aşkta varlık yok.

Sevgi akar gönlüme sevgili, gözlerinden
Davranışların dili değerli, sözlerinden.
Ne zaman öyle siyah, sıcak baksan, derinden
Sessiz bir şarkı başlar, bitmek bilmez, şiirler.

Sana âşık diye, kulunu sevdim
Sevdiğim bir Sendin, onu mu sevdim?
Sana giden sevgi yolunu sevdim
Sana varan yollar sayısız, Rabbim!

Bakışlarım kaçıyorsa bakışlarından
Umutsuzluğa saplanıp, donuyorsa
Bil ki tutsak, gözlerim gözlerine
Ellerim, ellerinde tutsaksa, hür...

O da beni sever, herkesten fazla
Sevgi karşılıklı, yetinmem azla.
Bir adım gelene,koşarak gider
O’na kavuşulmaz, hep itirazla.

Onur BİLGE

Yaşlı teyzeyi ziyarete gittiğimde, mutfakta oturduğunu gördüm. Orası oda kadar genişti. İki sedir, bir buzdolabı… Ortada bir gaz sobası… Pencere kenarındaki sedirin ucunda büyük bir televizyon vardı. Yerdeki halının üstünde boş bir biberon duruyordu. Oraya fırlatılmış olduğu belliydi. Onun yerde ne işi olabilirdi? Ucu ağza girmiyor mu! “Çocuk atmıştır.” diye düşündüm.

Üstüne televizyon konmuş olan sedirde, bir buçuk yaşlarında bir çocuk oturuyordu. Etrafı oyuncak doluydu. Beni de o mutfağa aldılar. Diğer sedirin ucuna iliştim. Çocukla aramıza da anneannesi oturdu.